Był przykładem zawodnika, który z klubem którego jest wychowankiem przeszedł drogę z ówczesnej drugiej ligi po świętowanie tytułu mistrzowskiego.
Henryk Barylski urodził się 20 lutego 1944 roku i jest jednym z ważniejszych, choć skromniejszych, zawodników związanych z historią Włókniarza Częstochowa. Jego kariera, rozciągająca się od 1962 do 1975 roku, obfitowała w sukcesy, zwłaszcza w końcowej fazie, kiedy to osiągnął znaczące triumfy w drużynowych rozgrywkach. Włókniarz Częstochowa, będący jednym z najbardziej utytułowanych klubów w polskim żużlu, stanowił przez wiele lat tło jego kariery.
Początki Kariery
Barylski zadebiutował na torze w 1962 roku, w trudnym okresie dla Włókniarza, który właśnie opłakiwał tragiczną śmierć swojego czołowego zawodnika, Bronisława Idzikowskiego. W dniu pogrzebu Idzikowskiego, 18 września 1961 roku, młody Henryk Barylski miał zaszczyt poprowadzić jeden z motocykli towarzyszących w ostatniej drodze swojego tragicznie zmarłego kolegi. To symboliczne wydarzenie pokazuje, jak mocno był związany z klubem i z tradycją, którą reprezentował.
Lata 1962-1975
Barylski spędził większość swojej kariery w Włókniarzu, jednak z uwagi na dużą konkurencję w składzie drużyny, nie zawsze miał szansę na regularne starty w pierwszym zespole. W związku z tym, w latach 1968-1971 postanowił przenieść się do Motoru Lublin, gdzie na zapleczu ówczesnej pierwszej ligi miał okazję występować w bardziej regularnej roli. Jednak już w 1973 roku wrócił do Włókniarza, aby na stałe wrócić do wyścigów na torach w Częstochowie.
Sukcesy Drużynowe
W końcowej fazie swojej kariery, Henryk Barylski z Włókniarzem odniósł największe sukcesy drużynowe. W 1974 roku, będąc jednym z kluczowych ogniw drużyny, zdobył złoty medal Drużynowych Mistrzostw Polski. Rok później, w 1975, drużyna sięgnęła po srebrny medal tych mistrzostw. Były to najbardziej znaczące osiągnięcia w karierze Barylskiego, które zapewniły mu miejsce w historii klubu.
Po zakończeniu kariery w Polsce
Po zakończeniu kariery w polskiej lidze w 1975 roku, Barylski wyjechał do Niemiec, gdzie kontynuował swoją karierę w wyścigach pokazowych zarówno na torach, jak i w halach. Z powodzeniem połączył działalność sportową z biznesową, prowadząc własną firmę transportową. Mimo emigracji, Barylski nigdy nie zerwał kontaktu z Częstochową, regularnie pojawiając się na lokalnych zawodach żużlowych i angażując się w działalność handlową w swoim rodzinnym mieście.
Powroty do Częstochowy i Zakończenie Kariery
Henryk Barylski był obecny na wielu wydarzeniach związanych z Włókniarzem, nawet po zakończeniu kariery. 27 sierpnia 2016 roku, pojawił się wśród innych legend klubu na uroczystym otwarciu wystawy w ratuszu Częstochowy pt. „Od Waldemara Miechowskiego wszystko się zaczęło… 70 lat sportu żużlowego w Częstochowie 1946-2016”. Był to jeden z ostatnich momentów, kiedy kibice mieli okazję zobaczyć go wśród kolegów z toru, przypominając sobie jego wkład w historię Włókniarza.
Śmierć
Henryk Barylski zmarł 16 grudnia 2017 roku w wieku 73 lat, pozostawiając po sobie trwały ślad w historii polskiego żużla i klubu Włókniarz Częstochowa.
Podsumowanie
Henryk Barylski był jednym z cichych bohaterów Włókniarza Częstochowa, którego sukcesy były szczególnie widoczne w późniejszej fazie kariery. Choć nigdy nie zdobył indywidualnych tytułów mistrza, jego osiągnięcia drużynowe i wkład w rozwój klubu czynią go niezatartego częścią historii tego legendarnego klubu. Włókniarz Częstochowa nie byłby tym, czym jest dziś, bez postaci takich jak Barylski. Jego życie i kariera pozostają przykładem pasji, poświęcenia i oddania dla sportu, a także dla swojego klubu i miasta.
