Początki kariery
Stanisław Turek urodził się 29 września 1955 roku w Maruszewie (Wielkopolska). Żużlem na najwyższym poziomie zajmował się stosunkowo krótko – w latach 1975–1982 – ale przez całą karierę wiernie reprezentował barwy Unia Leszno.
Jego debiut ligowy przypadł na 1 maja 1975 roku, kiedy to na stadionie im. Alfreda Smoczyka Unia zmierzyła się z Polonią Bydgoszcz. W dwóch startach Turek zdobył wówczas 1 punkt.
Sukcesy drużynowe
Największe sukcesy Stanisław Turek odnosił w rozgrywkach drużynowych. W barwach Unii Leszno sięgnął po:
- 2 złote medale Drużynowych Mistrzostw Polski – 1979, 1980,
- 2 srebrne medale DMP – 1977, 1982,
- 3 brązowe medale DMP – 1975, 1976, 1981.
Był także złotym medalistą Młodzieżowych Drużynowych Mistrzostw Polski w 1978. W tamtym zespole jeździli m.in. Roman Jankowski, Mariusz Okoniewski, Włodzimierz Heliński i Bernard Jąder.
Ponadto w latach 1978–1980 trzykrotnie zwyciężał z Unią w Drużynowym Pucharze Polski.
Wyniki indywidualne
Choć w drużynie był ważnym ogniwem, w zawodach indywidualnych brakowało mu nieco szczęścia. Największym sukcesem był udział w finale Indywidualnych Mistrzostw Polski 1978 w Gorzowie, gdzie zajął 6. miejsce (8 punktów).
Do tego dochodzą inne finały:
- Młodzieżowe Indywidualne Mistrzostwa Polski: Bydgoszcz 1977 – XIV miejsce (3 pkt), Leszno 1978 – V miejsce (11 pkt),
- Złoty Kask: Chorzów 1978 – X miejsce (6 pkt),
- Srebrny Kask: 1976 – XII miejsce, 1977 – IV miejsce, 1978 – V miejsce,
- Młodzieżowy Puchar PZM: złoty medal (Opole 1977).

Styl jazdy i statystyki
Stanisław Turek był ulubieńcem kibiców w Lesznie. Uwielbiał atakować po szerokiej, tuż przy bandzie, co często zaskakiwało rywali. Kibice zapamiętali jego charakterystyczny styl – ofensywną jazdę z mocno wyciągniętą w tył lewą nogą.
W barwach Unii Leszno wystąpił w 103 meczach ligowych, rozgrywając 397 biegów i zdobywając 571,5 punktu + 74 bonusy.
Szczegółowe zestawienie poszczególnych sezonów:
- 1975 – 5 meczów, 11 biegów, 3 pkt,
- 1976 – 14 m, 52 b, 56,5 pkt, 8 bonusów,
- 1977 – 18 m, 71 b, 77 pkt, 19 bonusów,
- 1978 – 18 m, 85 b, 150 pkt, 14 bonusów,
- 1979 – 15 m, 65 b, 122 pkt, 9 bonusów,
- 1980 – 14 m, 57 b, 97 pkt, 13 bonusów,
- 1981 – 12 m, 40 b, 51 pkt, 7 bonusów,
- 1982 – 7 m, 16 b, 15 pkt, 4 bonusy.
Łączny bilans:
- 95 zwycięstw biegowych,
- 98 drugich miejsc,
- 91 trzecich miejsc,
- 68 czwartych miejsc,
- 20 defektów, 12 upadków i 13 wykluczeń.
Najlepszy sezon zaliczył w 1979 roku, kiedy uzyskał średnią 2,03 pkt/bieg, co było czwartym wynikiem w zespole.
Ostatni mecz dla Unii odjechał 3 lipca 1982 roku w Gdańsku przeciwko Wybrzeżu, zdobywając 1 punkt z bonusem. Karierę zakończył przedwcześnie, w wieku zaledwie 27 lat.
Życie po zakończeniu kariery
Po odwieszeniu kevlaru Turek nie pozostał w środowisku żużlowym. Zajął się uprawą i sprzedażą owoców i warzyw. Często można go było spotkać na targowiskach w Lesznie i okolicach – zawsze uśmiechniętego i chętnego do rozmowy.
Śmierć i pamięć
Stanisław Turek zmarł 5 stycznia 2022 roku, w wieku 66 lat. Pogrzeb odbył się 8 stycznia w Osiecznej.
W komunikatach klubowych i wspomnieniach kibiców powtarzały się słowa o jego waleczności, widowiskowym stylu jazdy i pogodzie ducha. Choć jego kariera była stosunkowo krótka, na trwałe zapisał się w historii Unia Leszno i polskiego żużla.
Źródło: unia.leszno.pl
Zdjęcia: publiczny FB Unii Leszno






