Żużlowcy z Nowej Zelandii zapisali piękną kartę w historii światowego żużla. Największym w dziejach tegoż sportu w tym kraju był niewątpliwie Ivan Mauger.

Ivan Mauger

Zawodnik ten po dziś dzień uważany jest przez część ekspertów za najlepszego żużlowca wszechczasów. Mauger oprócz 6 złotych medali w IMŚ zdobył także 3 srebra i 2 medale brązowe. Jego triumfy w indywidualnym czempionacie globu mały miejsce w latach 1968-1970 a także 1972 , 1977 , 1979. Mauger był wielką osobowością a po zakończeniu kariery zawodniczej wspaniałym „ambasadorem” żużla na świecie.

Kolejnym wielkim Nowozelandczykiem był Barry Briggs. Zawodnik ten aż czterokrotnie triumfował w IMŚ , w latach – 1957 , 1958 , 1964 , 1966. Jego dorobek w IMŚ to także po 3 srebrne i brązowe medale. Łącznie także aż 10 „krążków”.

Barry Briggs

Trzecim wielkim zawodnikiem z tegoż kraju był Ronnie Moore, zdobywca 2 medali IMŚ oraz 3 srebrnych. Moore w historii nowozelandzkiego żużla jest niewątpliwie w cieniu wielkich – Maugera i Briggsa, jednakże uplasowanie się aż pięciokrotnie w gronie 2 najlepszych na świecie musi budzić duży szacunek. Złote medale zdobył w latach 1954 oraz 1959. Był więc pierwszym nowozelandzkim Mistrzem Świata i również ten fakt sprawia iż zapisał się wspaniale w historii żużla w tym kraju.

Ronnie Moore

Oprócz wspomnianej trójki wielkich mistrzów jeden medal IMŚ w roku 1953 (brązowy) zdobył dla Nowej Zelandii Geoff Mardon. Łącznie żużlowcy z Nowej Zelandii zdobyli więc 12 złotych medali IMŚ, 9 srebrnych i 5 brązowych. Jest to dorobek niewątpliwie bardzo imponujący. Zawodnicy nowozelandzcy startowali także w Drużynowych Mistrzostwach Świata oraz Mistrzostwach Świata Par.

W tej pierwszej rywalizacji przez szereg lat (1962-1973) zawodnicy z tegoż kraju startowali jednakże w barwach Wielkiej Brytanii, przez co Nowa Zelandia nie wystawiała swojej drużyny. Jest to 12 sezonów w których kraj ten był w stanie wystawiać silną reprezentację w tych rozgrywkach. Pomimo to Nowozelandczykom raz udało się triumfować w DMŚ a nastąpiło to w roku 1979 – złotymi medalistami zostali Ivan Mauger, Mitch Shirra, Larry Ross, Bruce Cribb oraz Roger Abel. Można śmiało uznać iż rok ten był najlepszy w historii żużla w tym kraju gdyż oprócz triumfu drużynowego IMŚ zdobył przecież Ivan Mauger. Kolejne lata przyniosły jednak tylko jeden duży sukces – w Mistrzostwach Świata Par o których wspomnę w dalszej części tekstu. Wielki Mauger skończył właśnie 40 lat , następców tego wielkiego mistrza nie było widać. Zawodnicy ze „złotej drużyny” z 1979 roku nie byli w stanie już nigdy powtórzyć tegoż triumfu a nawet zdobyć po tym roku medalu w DMŚ, żaden z nich nie zdołał także wywalczyć medalu IMŚ.

Nowozelandczycy startowali też oczywiście w rozgrywanych od 1970 roku wspomnianych już Mistrzostwach Świata Par. W rozgrywkach tych także triumfowali raz – już w premierowej edycji , oprócz tego zdobyli 4 srebrne i 2 brązowe medale. Ostatni (brązowy) medal zdołali zdobyć jeszcze w roku 1984 gdy żużel w tym kraju znajdował się już zdecydowanie na „fali opadającej”, ostatni medal zdobyli wielki, kończący już powoli bardzo długą i wspaniałą karierę Ivan Mauger oraz Mitch Shirra. Ten ostatni żużlowiec jest zresztą ostatnim Nowozelandczykiem w historii liczącym się na arenie międzynarodowej, siedmiokrotnie startującym w finałach IMŚ. Shirra startował do lat dziewięćdziesiątych. Aktualnie żużel nowozelandzki to garstka zawodników, startujących głównie w swojej Ojczyźnie. Żużlowcom z Nowej Zelandii życzymy powrotu do dawnej świetności, pamiętając o ich dawnych wielkich triumfach!

.