Unia Leszno w 1988 r zdobyła swój 10 tytuł Drużynowych Mistrzów Polski i w 1989 r po raz piąty w historii organizowała Finał Indywidualnych Mistrzostw Polski. Po dwuletnim eksperymencie (1987 i 1988) z finałami dwudniowymi powrócono do sprawdzonej formuły jednodniowych zawodów, które wyłaniały najlepszego żużlowca w Polsce.

W 1989 r do IMP zgłoszono tak wielu zawodników, że rozegrano cztery eliminacje wstępne, cztery turnieje ćwierćfinałowe, dwa półfinały oraz finał, w którym zwyciężył Wojciech Załuski.

Jedną z rund wstępnych 13 czerwca 1989 r rozegrano we Wrocławiu. Wystartowało w niej czterech zawodników Sparty: Sławomir Gonciarz, Zbigniew Lech, Jacek Rykier oraz Krzysztof Jankowski. Arkadiusz Kupijaj był rezerwowym. Awans do ćwierćfinału uzyskali Gonciarz i Lech. Ten drugi z powodu kontuzji nie wystąpił w kolejnej rundzie IMP 1989. W ćwierćfinale IMP w Tarnowie, 25 lipca, oprócz Gonciarza startował też Henryk Piekarski.  Do półfinału awans wywalczył tylko Sławomir Gonciarz.

Ciekawostką jest fakt, iż uczestnik finału IMP 1989 i jednocześnie „bohater’ całego zamieszania w trzecim biegu w Lesznie ukończył zawody ćwierćfinałowe w Gnieźnie na 9 pozycji i w półfinale w Gdańsku miał pełnić rolę rezerwowego. Jednak w wyniku kontuzji Marka Kępy zawodnik Unii Tarnów wystartował w tym półfinale indywidualnych mistrzostw Polski, rozegranym 22 sierpnia w Gdańsku.

Na torze Wybrzeża Łukasik również zajął 9 pozycję i miał być rezerwowym w finale w Lesznie. Co ciekawe w drodze do finału Janusz Łukasik wygrał tylko jeden wyścig (w ćwierćfinale)…

Podobnie jak zawodnik Unii Tarnów, również i Wojciech Załuski ukończył „swój” półfinał (rozegrany w Bydgoszczy) na 9 pozycji, co dawało Wojtuli tylko miejsce rezerwowego w finale IMP w Lesznie. Sławomir Gonciarz w Bydgoszczy ukończył zawody na 12 pozycji i nie awansował do finału IMP 1989.

15 października z powodu kontuzji nie mogli wystąpić zawodnicy, którzy wywalczyli miejsce w finale – Zenon Kasprzak z Unii Leszno i Dariusz Stenka z Wybrzeża Gdańsk.W ostatniej chwili, Jeszcze przed rozpoczęciem Finału w ich miejsce  „wskoczyli” więc obaj rezerwowi – Załuski i Łukasik.

Zawodnik Kolejarza Opole swoją szansę znakomicie wykorzystał zostając sensacyjnym Indywidualnym Mistrzem Polski w sezonie 1989. Kolejarz Opole jeździł wtedy na drugim froncie rozgrywek ligowych w Polsce, a Wojtula był liderem drużyny. Wcześniej mi.in.  Konstanty Pociejkowicz ze Sparty Wrocław w 1960 r . na torze w Rybniku został najlepszym polskim żużlowcem startując w drugoligowych rozgrywkach ligowych.

 Drugie miejsce podobnie jak rok wcześniej zajął Jan Krzystyniak ze Stali Rzeszów, który w biegu dodatkowym pokonał młodziutkiego Tomasza Golloba (Wybrzeże Gdańsk), który wówczas rozpoczynał swoją wielką karierę.

Kto wie, czy gdyby nie upadek Janusza Łukasika w trzecim biegu, to być może już w 1989 r. w swoim debiucie, Indywidualnym Mistrzem Polski zostałby Tomasz Gollob.

A tak o tym finale pisaliśmy w artykule Wojtula:

W trzecim wyścigu dnia na starcie stanęli T. Gollob, W. Załuski, A. Huszcza i Janusz Łukasik z Unii Tarnów. Ze startu doskonale wyszedł najmłodszy z całej stawki Tomasz Gollob. Wojciech Załuski jechał daleko z tyłu. O 2 miejsce walczyli Huszcza z Łukasikiem. Ten ostatni zaliczył upadek. W powtórce biegu wygrał Opolanin przed Huszczą, a trzeci był 18-letni Gollob.

W ósmym biegu jadący w kasku białym Załuski pokonał Piotra Pawlickiego, Mirosława Korbela i Sławomira Drabika. Trzeci start Wojtuli w biegu dzisiątym (kask czerwony) i kolejna wygrana. Za nim do mety dotarli Żabiałowicz, E. Skupień oraz Dudek. Po trzech seriach startów jedynym niepokonanym zawodnikiem był Załuski. W biegu trzynastym doświadczony Jan Krzystyniak wygrywa bieg przed Załuskim, Świstem i Dołomisiewiczem.

Przed ostatnią serią zawodów stało się jasne, że Wojtula musi wywalczyć dwa punkty i zostanie Indywidualnym Mistrzem Polski. Tak się stało. W biegu XIX zwyciężył Janusz Stachyra przed Załuskim, Jackiem Rempałą i Jerzym Głogowskim.

Tytuł Indywidualnego Mistrza Polski dla zawodnika drugoligowego Kolejarza Opole stał się faktem. Drugi był Jan Krzystyniak, który w biegu dodatkowym o srebro pokonał Tomasza Golloba. Wojtula jest jedynym zawodnikiem Kolejarza Opole, który zdobył tytuł indywidualnego mistrza Polski.

Gospodarzy w finałowych zawodach reprezentował tylko Piotr Pawlicki (ojciec żużlowców Piotra juniora oraz Przemysława), który na swoim koncie zgromadził 7 punktów co dało mu 10 miejsce wśród najlepszych zawodników w Polsce.

Wyniki – Finał IMP Leszno, 15.10.1989:
1. 
Wojciech Załuski (Kolejarz Opole) 13 (3,3,3,2,2)
2. Jan Krzystyniak (Stal Rzeszów) 12+3 (3,1,2,3,3)
3. Tomasz Gollob (Wybrzeże Gdańsk) 12+2 (1,2,3,3,3)
4. Janusz Stachyra (Stal Rzeszów) 10 (1,1,2,3,3)
5. Piotr Świst (Stal Gorzów) 10 (3,3,1,1,2)
6. Jacek Rempała (Unia Tarnów) 10 (2,2,3,2,1)
7. Jerzy Głogowski (Motor Lublin) 9 (0,3,3,3,0)
8. Ryszard Dołomisiewicz (Polonia Bydgoszcz) 9 (3,2,2,0,2)
9. Andrzej Huszcza (Falubaz Zielona Góra) 7 (2,1,d,2,2)
10. Piotr Pawlicki (Unia Leszno) 7 (2,2,1,1,1)
11. Wojciech Żabiałowicz (Apator Toruń) 6 (1,0,2,0,3)
12. Sławomir Dudek (Falubaz Zielona Góra) 5 (2,3,0,0,0)
13. Sławomir Drabik (Włókniarz Częstochowa) 4 (1,0,1,1,1)
14. Eugeniusz Skupień (ROW Rybnik) 3 (0,0,1,2,u)
15. Mirosław Korbel (ROW Rybnik) 2 (0,1,0,0,1)
16. Janusz Łukasik (Unia Tarnów)  0 (u,-,-,-,-)
17. R1. Jarosław Olszewski (Wybrzeże Gdańsk) 1 (0,1)
18. R2. Paweł Jąder (Unia Leszno) 0 (d,0)

Bieg po biegu:
1. Krzystyniak, Pawlicki, Stachyra, Skupień
2. Dołomisiewicz, Rempała, Żabiałowicz, Korbel
3. Załuski, Huszcza, Gollob, Łukasik (u)
4. Świst, Dudek, Drabik, Głogowski
5. Głogowski, Gollob, Krzystyniak, Żabiałowicz
6. Świst, Rempała, Huszcza, Skupień
7. Dudek, Dołomisiewicz, Stachyra, Olszewski
8. Załuski, Pawlicki, Korbel, Drabik
9. Rempała, Krzystyniak, Drabik, Jąder(d)
10. Załuski, Żabiałowicz, Skupień, Dudek
11. Gollob, Stachyra, Świst, Korbel
12. Głogowski, Dołomisiewicz, Pawlicki, Huszcza (d)
13. Krzystyniak, Załuski, Świst, Dołomisiewicz
14. Głogowski, Skupień, Olszewski, Korbel
15. Stachyra, Huszcza, Drabik, Żabiałowicz
16. Gollob, Rempała, Pawlicki, Dudek
17. Krzystyniak, Huszcza, Korbel, Dudek
18. Gollob, Dołomisiewicz, Drabik, Skupień(u)
19. Stachyra, Załuski, Rempała, Głogowski
20. Żabiałowicz, Świst, Pawlicki, Jąder
21. bieg dodatkowy o 2 miejsce: Krzystyniak, Gollob

Okładka Programu IMP z 1989 autora tekstu, który był na tym finale w Lesznie