2 listopada 1946 roku na Lincoln Park Stadium w Los Angeles odbyły się Indywidualne Mistrzostwa Stanów Zjednoczonych.

W sezonie 1946 dwukrotny medalista Indywidualnych Mistrzostw Świata Wilbur Lamoreaux wywalczył tytuł pierwszego powojennego mistrza Stanów Zjednoczonych. Był to drugi tytuł mistrzowski Wilbura. Wcześniej zwycieży w IM USA w 1933 roku. W Los Angeles na Lincoln Park Stadium pokonał on mistrza świata z 1937 roku Jacka Milne oraz Kanadyjczyka Jimmy’ego Gibba, który po medal brązowy sięgnął w barażu, pokonując Byrda McKinneya.

Wówczas punktacja wyglądała następująco: za pierwsze miejsce 4 pkt., a za następne odpowiednio: 3,2,1.

Jako ciekawostkę należy podać fakt, iż Lamoreaux zdobywając medale indywidualnych mistrzostw świata za każdym razem zajmował miejsce za Jackiem Milnem – zarówno w 1937, jak i 1938. Jedynie w IM USA w 1946 roku uplasował się przed nim. Jack Milne nie zdobył tytułu Indywidualnego Mistrza Stanów Zjednoczonych.

Wilbur Lamoreaux urodził się  26 lutego 1907 w Roseville, zmarł 11 maja 1963. Trzykrotnie wystąpił w turnieju finałowym indywidualnych mistrzostw świata, w latach 1937 (2. miejsce – srebrny medal), 1938 (3. miejsce – brązowy medal) oraz 1949 (5. miejsce)

Wyniki finału IM Stanów Zjednoczonych, Los Angeles 2 listopada 1946 r:
1. Wilbur Lamoreaux – 20 pkt.
2. Jack Milne – 19
3. Jimmy Gibb (Kanada) – 17+4
4. Byrd McKinney – 17+3
5. Earl Farrand – 14+4
6. Burton Albrecht – 14+3
7. Ed Hinkle – 13
8. Pete Colman – 12
9. Bob Blair – 12
10. Chuck Basney – 11
11. Bud Hogan – 9
12. Billy Mills – 9
13. Tom Bamford – 9
14. Bud Reeda – 7
15. Andy Freitas – 6
16. Mervin James – 6
17. George Seeger – 5R
18. Bert Lewis – 0R