Finał Mistrzostw Świata Par odbył się 21 lipca 1990 roku na stadionie Ellermühle w Landshut w Niemczech.
Został zapamiętany jako ostatni, w którym rywalizowało w biegu sześciu żużlowców. Od 1991 finały MŚP rozgrywano wg klasycznej formuły po czterech żużlowców w biegu. Na pewno przyczyniło się do tego nagromadzenie bardzo groźnych wypadków podczas wyścigów w sześcioosobowej obsadzie.
W półfinałach polska para w skaldzie Ryszard Dołomisiewicz – Piotr Świst 16 czerwca rywalizowała o awans do finału. Po pierwszym biegu w którym Polacy zdobyli komplet 9 punktów nadszedł kolejny wyścig, w którym doszło do bardzo groźnego wypadku. Gorsze obrażenia odniósł Piotr Świst. Na szczęście udało się przywrócić zawodnika do pełnej sprawności. Jednak wielu fachowców uważa, iż ten wypadek zahamował zapowiadającą się wspaniale karierę naszego żużlowca. Dodatkowo w finale MŚP w Landshut w pierwszym biegu doszło do groźnego wypadku z udziałem Simona Crossa, a w drugim Gerda Rissa. Obaj zawodnicy do końca zmagań nie wystąpili już w tym finale. Poważniejsze obrażenia odniósł Brytyjczyk.
Głównie z tych powodów władze FIM od 1991 powróciły do klasycznej formuły rozgrywania Mistrzostw Świata Par. Zresztą nie na długo. MŚP rozgrywano do 1993 roku.
W sobotę 21 lipca 1990 roku Jan Osvald Pedersen i Hans Nielsen wywalczyli złoty medal Mistrzostw Świata Par. W niemieckim Landshut na drugim miejscu zawody zakończyła para Australii Todd Wiltshire i Leigh Adams. Sensacyjnie brązowymi medalistami zostali Węgrzy Zoltan Adorjan i Sandor Tihanyi.
Należy pamiętać, ze w finale wystartowało dziewięć par. Rozgrywano osiemnaście biegów, a w każdym (jak już wspomnieliśmy) rywalizowały po trzy duety, czyli po sześciu zawodników. Wyścigi od pierwszego do dwunastego, w których każda para spotykała się z każdą z pozostałych miały charakter eliminacji. Punktacja w biegu była następująca: 5-4-3-2-1-0. Suma punktów zdobyta w pierwszych dwunastu biegach decydowała o rozstawieniu w trzech kolejnych biegach. Wynki biegów 13-15 decydowały o udziale w wyścigach finałowych od siódmego do dziewiątego (bieg 16), czwartego do szóstego (bieg 17) oraz od pierwszego do trzeciego (bieg 18 – finał). Punkty zdobyte przez pary w biegach od 16 do 18 doliczano do wcześniejszej sumy i na tej podstawie ustalano końcową klasyfikację mistrzostw. Ale para startująca w niższym z finałów nie mogła wyprzedzić żadnej z wyższego finału (nawet mimo większej liczby punktów).
Wyniki finału MŚP, 21 lipca 1990, Landshut:
I. Dania – 43 pkt.
Jan O. Pedersen – 24
Hans Nielsen – 19
II. Australia – 41 pkt.
Todd Wiltshire – 25
Leigh Adams – 16
III. Węgry – 33 pkt.
Zoltan Adorjan – 21
Sandor Tihanyi – 12
IV. Szwecja – 33 pkt.
Jimmy Nilsen – 18
Per Jonsson – 15
V. Nowa Zelandia – 32 pkt.
Mitch Shirra – 23
David Bargh – 9
VI. USA – 28 pkt.
Ronnie Correy – 15
Kelly Moran – 13
VII. Czechosłowacja – 21 pkt.
Antonin Kasper – 11
Roman Matousek – 10
VIII. Anglia – 20 pkt.
Kelvin Tatum – 20
Simon Cross – 0
IX. RFN – 15 pkt.
Klaus Lausch – 15
Gerd Riss – 0
Rezerwa Toru – 3 pkt.
Alois Bachhuber – 3
Bieg po biegu:
01 Correy Shirra Tatum Bargh Moran Cross (U)
02 Wiltshire Pedersen Adams Lausch rez Bachhuber. Riss (NS). Nielsen (U)
03 Adorjan Nilsen Tihanyi Jonsson Matousek Kasper
04 Wiltshire Nilsen Moran Jonsson Adams Correy
05 Shirra Pedersen Kasper Nielsen Matousek Bargh
06 Adorjan Tatum Lausch Tihanyi res Bachhuber. Cross (NS). Riss (NS).
07 Tatum Adams Wiltshire Kasper Matousek (DEF). Cross (NS).
08 Bargh Shirra Jonsson Lausch Nilsen res Bachhuber. Riss (NS).
09 Nielsen Adorjan Moran Pedersen Tihanyi Correy
10 Correy Lausch Kasper Matousek Moran res Bachhuber. Riss (NS).
11 Adorjan Wiltshire Tihanyi Adams Shirra Bargh (U)
12 Pedersen Nielsen Nilsen Jonsson Tatum Cross (NS).
13 Wiltshire Adams Tatum Correy Moran Cross (NS).
14 Jonsson Nilsen Tihanyi Lausch Adorjan res Bachhuber. Riss (NS).
15 Pedersen Shirra Nielsen Bargh Matousek Kasper
16 Matousek Tatum Kasper Lausch res Bachhuber. Cross (NS). Riss (NS).
17 Shirra Moran Correy Nilsen Jonsson Bargh
18 Nielsen Pedersen Wiltshire Adams Adorjan Tihanyi
