3 lipca 1980 roku w kalifornijskiej Benicii urodził się Billy Mitchell Janniro – zawodnik, który przez blisko dwie dekady należał do ścisłej czołówki amerykańskiego żużla. Dla kibiców za oceanem był symbolem regularności i dominacji, a dla europejskich fanów przede wszystkim reprezentantem Stanów Zjednoczonych, uczestnikiem Drużynowego Pucharu Świata oraz zawodnikiem startującym w Wielkiej Brytanii, Szwecji i Polsce.

Przez lata nosił przydomek „The Kid”, choć z biegiem czasu stał się jednym z najbardziej doświadczonych zawodników swojej generacji. Jego nazwisko na stałe zapisało się w historii amerykańskiego speedwaya dzięki imponującej kolekcji tytułów mistrzowskich.

Początki kariery w Kalifornii

Janniro wychował się w Kalifornii, regionie będącym od dziesięcioleci centrum amerykańskiego żużla. To właśnie tam stawiał pierwsze kroki na krótkich torach, które różnią się od europejskich obiektów zarówno długością, jak i charakterystyką nawierzchni.

Od początku wyróżniał się doskonałą techniką jazdy oraz agresywnym stylem ścigania. Te cechy szybko uczyniły go jednym z największych talentów amerykańskiego speedwaya przełomu wieków.

Reprezentant Stanów Zjednoczonych

Billy Janniro wielokrotnie reprezentował swój kraj na arenie międzynarodowej. W narodowych barwach zaliczył 11 oficjalnych występów.

Największym sukcesem reprezentacyjnym był udział w finale Drużynowego Pucharu Świata 2001. Zawody rozegrano na ówczesnym Stadionie Olimpijskim we Wrocławiu. Amerykanie zajęli piąte miejsce, a Janniro znalazł się w składzie drużyny walczącej z najlepszymi reprezentacjami świata.

Dla młodego wówczas zawodnika był to jeden z najważniejszych momentów kariery i okazja do rywalizacji z gwiazdami światowego żużla.

Brytyjska przygoda

W 2001 roku Amerykanin trafił do Wielkiej Brytanii, podpisując kontrakt z drużyną Coventry Bees.

W barwach Coventry spędził aż osiem sezonów. W tym czasie stał się jednym z ulubieńców miejscowych kibiców dzięki widowiskowemu stylowi jazdy oraz waleczności.

W trakcie swojej brytyjskiej kariery reprezentował również Peterborough Panthers, dla którego startował w sezonie 2005.

Najważniejsze sukcesy osiągnięte na Wyspach Brytyjskich:

  • mistrz Elite League – 2005,
  • mistrz Elite League – 2007,
  • zdobywca Elite League Knockout Cup – 2006,
  • zdobywca Elite League Knockout Cup – 2007,
  • zdobywca Craven Shield – 2007,
  • zdobywca Craven Shield – 2008.

W 2003 roku zajął również piąte miejsce w prestiżowym turnieju Elite League Riders’ Championship.

Epizod w Polsce. Starty dla Zielonej Góry

Niewielu kibiców pamięta, że Amerykanin pojawił się również w polskiej lidze.

W sezonie 2003 reprezentował klub z Zielonej Góry, dzięki czemu miał okazję ścigać się na polskich torach przeciwko najlepszym zawodnikom świata.

Choć jego pobyt w Polsce nie trwał długo, był częścią okresu, w którym polskie kluby coraz chętniej sięgały po zawodników zza oceanu.

Szwedzki rozdział

W tym samym 2003 roku Janniro ścigał się również w Szwecji, reprezentując klub Valsarna.

Starty w lidze szwedzkiej pozwalały mu regularnie rywalizować na europejskich torach i zdobywać doświadczenie niezbędne w międzynarodowym żużlu.

Król amerykańskich mistrzostw

Największą sławę Billy Janniro zdobył jednak w ojczyźnie.

Przez wiele lat praktycznie zmonopolizował walkę o mistrzostwo Stanów Zjednoczonych. Jego kolekcja tytułów należy do najbardziej imponujących w historii amerykańskiego speedwaya.

Indywidualny mistrz USA

Janniro zdobywał mistrzostwo Stanów Zjednoczonych w latach:

  • 2004
  • 2008
  • 2010
  • 2011
  • 2018
  • 2019

Przez wiele sezonów pozostawał punktem odniesienia dla kolejnych pokoleń amerykańskich zawodników.

Dominacja w mistrzostwach Ameryki Północnej

Jeszcze bardziej imponująca jest jego seria triumfów w mistrzostwach Ameryki Północnej.

Tytuł North American Champion zdobywał w latach:

  • 2008
  • 2010
  • 2011
  • 2013
  • 2014
  • 2015
  • 2016
  • 2017
  • 2018
  • 2019

Przez ponad dekadę był bezsprzecznie najskuteczniejszym zawodnikiem północnoamerykańskiego speedwaya.

Sukcesy w Kalifornii

Janniro odnosił także sukcesy w rozgrywkach stanowych.

Najważniejsze z nich to:

Mistrz Stanów Zjednoczonych

  • 2004
  • 2008
  • 2010
  • 2011
  • 2018
  • 2019

Mistrz Kalifornii na długim torze

  • 2009

Pokazuje to jego wszechstronność i umiejętność dostosowania się do różnych rodzajów nawierzchni oraz długości torów.

Charakterystyczny styl jazdy

Przez lata kibice cenili Janniro za niezwykle widowiskowy sposób ścigania.

Był zawodnikiem preferującym płynną jazdę i utrzymywanie wysokiej prędkości przez cały łuk. Dzięki doświadczeniu zdobytemu na amerykańskich krótkich torach znakomicie radził sobie w bezpośredniej walce z rywalami.

Nie należał do zawodników regularnie startujących w cyklu Grand Prix, ale przez długi czas pozostawał jednym z najbardziej rozpoznawalnych amerykańskich żużlowców na świecie.

Jeden z symboli amerykańskiego speedwaya

Choć światowy żużel kojarzy się dziś głównie z Polską, Danią, Szwecją czy Australią, Billy Janniro przez wiele lat przypominał, że także Stany Zjednoczone mają bogate tradycje w tej dyscyplinie.

Mistrz USA, wielokrotny mistrz Ameryki Północnej, reprezentant kraju, uczestnik finału Drużynowego Pucharu Świata, zawodnik Coventry Bees, Peterborough Panthers, Valsarny i Zielonej Góry – jego dorobek sprawia, że pozostaje jedną z najważniejszych postaci amerykańskiego żużla XXI wieku.

Dla wielu kibiców za oceanem Billy „The Kid” Janniro pozostaje symbolem złotej ery współczesnego amerykańskiego speedwaya i zawodnikiem, który przez lata wyznaczał standardy na torach Kalifornii oraz całej Ameryki Północnej.