W 1984 roku odbyła się ósma edycja Indywidualnych Mistrzostw Europy Juniorów, które de facto były mistrzostwami świata, gdyż od 1979 roku w zawodach tych startowali młodzi żużlowcy spoza naszego kontynentu.

28 lipca 1984 roku w angielskim King’s Lynn rywalizowano w finale Indywidualnych Mistrzostw Europy Juniorów. Tytuł najlepszego młodzieżowca przypadł dla Anglika Marvyna Coxa. Wicemistrzem został rodak zwycięzcy Neil Evitts po pokonaniu w wyścigu dodatkowym Amerykanina Steve Lucero (który wywalczył medal brązowy) oraz Szweda Hansa Wahlstroema.

Duńczyk Frank Andersen zdobył 10 punktów i mógłby zdobyć medal, gdyby nie został zdyskwalifikowany w ostatnim biegu dnia. Wojciech Załuski wywalczył wówczas dwa punkty i zawody ukończył na piętnastej pozycji.

Wyniki finału IMEJ, 28 lipca 1984 rok, King’s Lynn:
1. Marvyn Cox (Anglia) – 12pkt.
2. Neil Evitts (Anglia) – 11+3
3. Steve Lucero (USA) – 11+2
4. Hans Wahlstroem (Szwecja) – 11+1
5. Jozef Petrikovics (Węgry) – 10
6. Frank Andersen (Dania) – 10
7. Andy Smith (Anglia) – 10
8. Armando Castagna (Włochy) – 8
9. Lars Andersson (Szwecja) – 8
10. Oleg Wołochow (ZSRR) – 6
11. Giorgio Zaramella (Włochy) – 5
12. Leif Wahlman (Szwecja) – 5
13. Valentino Furlanetto (Włochy) – 4
14. Flemming Rasmussen (Dania) – 4
15. Wojciech Załuski (Polska) – 2
16. Klaus Lausch (RFN) – 1
Rez. Kurt Hansen (Dania) – 1
Rez. Jiri Broz (Czechosłowacja) – 0

20-letni wówczas Marvin Cox, który rok wcześniej zajął 3. miejsce w IMEJ, które odbyły się we włoskim Lonigo, zdołał zdobyć złoto na ME (MŚ) U21 na Norfolk Arena w King’s Lynn. Niestety sukces Brytyjczyka został przyćmiony przez fakt, że Leif Wahlman stracił życie po wypadku jaki miał miejsce w 13. Biegu tego finału IMEJ.

Po zakwalifikowaniu się do półfinału w Abensbergu w Niemczech, 28 lipca 1984 roku szwedzki zawodnik Leif Wahlman wziął udział w finale Mistrzostw Świata na żużlu do lat 21 w Norfolk Arena w King’s Lynn w Anglii.

Podczas 13 wyścigu silnik w motocyklu Wahlmana zatarł się i zawodnik upadł na tor. Żużlowiec jadący za nim nie mógł ominąć leżącego Leifa, który został uderzony w głowę silnikiem motocykla. Leif Wahlman, 19-latek, został uznany za zmarłego kilka godzin po wypadku, a jego ojciec zdecydował się wyłączyć wszystkie urządzenia podtrzymujące życie młodego zawodnika. W tamtym czasie szwedzkie prawo uważało człowieka za żywego, dopóki biło jego serce. Ale wypadek wydarzył się w Wielkiej Brytanii, a ewentualna śmierć Leifa przypadła na jurysdykcję brytyjską – i tym samym Wahlman został pierwszym Szwedem, który oddał swoje serce.

Leif Walhman był zawodnikiem drużyny Vargarna („Wilki”) i mieszkał w Norrköping w Szwecji, gdzie urodził się w 1965 roku.

Zaledwie kilka tygodni przed śmiercią Wahlmana doszło do innego śmiertelnego wypadku na Norfolk Arena, kiedy to Neal Watson stracił życie, uderzając w ogrodzenie podczas meczu pucharowego juniorów.

Źródło: motorsportmemorial.org