Mariusz Okoniewski urodził się 10 lutego 1956 w Poznaniu. Zmarł w wieku 50 lat, 10 lutego 2006 w Śmiglu.

Przez całą karierę sportową był związany z Unią Leszno. Jest wychowankiem tego klubu. Licencję uzyskał w 1973 r, a w meczu ligowym zadebiutował w następnym sezonie. Przez 14 lat bronił barw swojego klubu. Karierę zawodniczą zakończył w 1988 r. Wcześniej, w 1982 r nie startował, gdyż wskutek nieporozumień z władzami klubu zrezygnował z uprawiani żużla. Jednak „ciągnęło wilka do lasu” i w 1983 r powrócił do składu Unii.

Jest ósmym zawodnikiem Indywidualnych Mistrzostw Świata Juniorów z 1977 r z Vojens. Wówczas zawody przerwano po trzech seriach startów z powodu padającego deszczu. Okoniewski zgromadził 4 punkty. Hans Nielsen z 6 punktami na koncie zajął wtedy 5 miejsce.

Dwukrotnie startował w finałach indywidualnych mistrzostw Polski, zajmując w 1978 8., a w 1981 12. miejsce. W 1978 był wicemistrzem Polski par. W barwach Unii sięgnął po 12 medali drużynowych mistrzostw Polski, w tym 5 złotych (1979, 1980, 1984, 1987, 1988). W 1976 wygrał zawody o Srebrny Kask (rok później zajął 2. miejsce), w 1979 był 3. w Turnieju o Złoty Kask.

Mariusz Okoniewski należał do „starej gwardii” zawodników Unii Leszno. Jednym z pierwszych sukcesów Mariusza było zdobycie złotego medalu MIMP w 1979r. Na trzecim stopniu podium stanął wtedy jego kolega klubowy Roman Jankowski. Pierwszy medal DMP zawisł na szyi Okoniewskiego w 1977r.W następnych latach Okoniewski powiększał swoje zdobycze medalowe. Po zakończeniu kariery dalej pozostał przy czarnym sporcie. Zajął się karierą syna Rafała, który licencję uzyskał w  1996r w barwach Polonii Piła. Mariusz osobiście opiekował się jego sprzętem. znakomicie dbał o rozwój syna. Po jego śmierci Rafał nie był już tym samym żużlowcem o atomowych startach.

Przez kibiców Mariusz Okoniewski został zapamiętany jako zawodnik o atomowych startach. Niestety, jeśli przegrał start (co zdarzało się bardzo rzadko), to raczej już na dystansie nie był w stanie poprawić lokaty. Jeździł zachowawczo, praktycznie tylko przy krawężniku. Był świetnym ligowcem. Będąc zawodnikiem młodzieżowym był jednym z liderów mistrzowskich drużyn Unii z lat 1979-1980. W dorosłym żużlu indywidualnie nic wielkiego nie osiągnął i stopniowo tracił też pozycję w klubie na rzecz Romana Jankowskiego, potem Zenona Kasprzaka, a u schyłku kariery także Jana Krzystyniaka.

Jednak należy zwrócić uwagę na fakt, iż podczas 14 sezonów startów w rozgrywkach o Drużynowe mistrzostwo Polski Okoniewski uzyskał znakomitą średnią biegową wynoszącą 2,208 pkt./bieg. Co ciekawe podczas trwania jego kariery, mimo jak już wspomnieliśmy atomowych startów, ani razu nie został wykluczony za dotknięcie taśmy

Wystąpił w 214 meczach, stając pod taśmą 945 razy. Z bonusami zdobył łącznie 2.087 punktów.

Osiągnięcia Mariusza Okoniewskiego w barwach Unii Leszno w rozgrywkach o DMP:

RokWiekKlasaMBIIIIIIIVDUWTPktBonRazemŚr/bieg
197418Ekstraliga1445491213430042.0850.01.111
197519Ekstraliga1449151895110090.0898.02.000
197620Ekstraliga177725251771200142.014156.02.026
197721Ekstraliga167625271093110139.012151.01.987
197822Ekstraliga189460171031030224.08232.02.468
197923Ekstraliga188339251114120178.08186.02.241
198024Ekstraliga188146181052000184.013197.02.432
198125Ekstraliga167430171950210143.011154.02.081
198327Ekstraliga167335201260000157.010167.02.288
198428Ekstraliga188042221321000183.06189.02.363
198529Ekstraliga18784220862000174.07181.02.321
198630Ekstraliga167746171013000182.03185.02.403
198731Ekstraliga12502316820100109.019128.02.560
198832Ekstraliga382132000011.0213.01.625
Razem:21494543425215267221170195812920872,208