Przedstawiciel żużlowego klanu z Wrocławia kończy dziś 71 lat

Na żużlowych torach w zniszczonym wojną Wrocławiu ścigał się jego ojciec Adolf. Później w jego ślady poszedł syn Krzysztof. Urodzony 15 września 1953 roku w Kątach Wrocławskich Robert Słaboń należy do najbardziej znanych klanów żużlowych w Polsce. Po wojnie barwy wrocławskiego klubu reprezentował ojciec Roberta – Adolf, który największe sukcesy odnosił pod koniec swojej zawodniczej kariery. Robert, na żużlu startował w latach 1973 – 1984. Do roku 1982 reprezentował barwy Sparty Wrocław. Później startował w Motorze Lublin. Odszedł z Wrocławia w momencie gdy zaczynał się najgorszy okres w historii klubu. W barwach Sparty startował również syn Roberta – Krzysztof (posiadający także obywatelstwo kanadyjskie).

Robert trafił do ligowego zespołu Sparty Wrocław dwa lata po tym, jak swoją karierę zakończył jego ojciec, czyli w roku 1973. Po udanym debiucie szybko zadomowił się w składzie wrocławskiej drużyny na stałe, będąc jej jednym z liderów aż do roku 1982. Ostatnie swoje dwa sezony kariery spędził w lubelskim Motorze, a później wyjechał z Polski. Wrócił po latach, przywożąc ze sobą z Kanady syna, będącego trzecim żużlowym pokoleniem w rodzinie Słaboniów.

Robert jest z tej trójki najbardziej utytułowanym zawodnikiem. W roku 1979 był finalistą IMŚ w Chorzowie, gdzie zajął odległe piętnaste miejsce. Reprezentował Polskę w DMŚ w tamtym sezonie. Na torze White City w Londynie Polacy nie zdobyli wówczas medalu.

Lepiej się spisywał w krajowych rozgrywkach. Trzy razy stawał na starcie finałów IMP, zdobył 2 brązowe medale (1978 i 1979) na stadionie im. Edwarda Jancarza w Gorzowie Wielkopolskim. W tym drugim finale upadek w jednym z biegów pozbawił go tytułu indywidualnego mistrza Polski. W finałach MPPK wywalczył dwa tytuły wicemistrzowskie: w roku 1975 w Lesznie i w następnym sezonie w Gdańsku a w roku 1978 w Chorzowie zdobył brązowy medal. Startował w parze z Ryszardem Janym – wielkim talentem wrocławskiej Sparty.

Był pięć razy w finałach Złotego Kasku, w latach 1979 i 1980, w obu przypadkach był to cykl turniejów, zdobył to cenne trofeum. Występował też w finałach MIMP i Srebrnego Kasku, wielokrotnie bronił narodowych barw w meczach międzypaństwowych.

Robert Słaboń na torach żużlowych zadebiutował w meczu 1 rundy Drużynowych Mistrzostw Polski ówczesnej drugiej ligi 8 kwietnia 1973 roku. W latach 70-ych XX wieku Sparta była ekipą za silną na drugą ligę, ale nie najlepiej radziła sobie także w najwyższej klasie rozgrywek ligowych.

Mecz pierwszej kolejki DMP 2 ligi odbył się 8 kwietnia 1973 roku na Stadionie Olimpijskim we Wrocławiu. Przeciwnikiem Spartan była Unia Tarnów. Gospodarze wysoko pokonali przyjezdnych 51-26. Słaboń w składzie Sparty wystąpił wówczas z numerem 14. W dwóch biegach zdobył jeden punkt (1,0).

Robert Słaboń znalazł się w drużynie w której wówczas występowali Piotr Bruzda, Jan Chudzikowski, Bolesław Gorczyca, Zygfryd Kostka, Zbigniew II Krawczyk, Jan Michalak, Stanisław Nowak, Zygmunt Słowiński, Jerzy Trzeszkowski, czy Henryk Zieja. Najstarszym z nich był 34-letni wówczas Stanisław Nowak. Pozostali mieli po dwadzieścia parę lat. Młodzieżowcami w ówczesnej ekipie Sparty (oprócz Słabonia) byli: Ryszard Jany (19 lat), Krzysztof Kałuża (21 lat), Eugeniusz Polański (23 lata).

Średnie biegowe Roberta Słabonia:

sezon	wiek	klub	klasa	mecze	biegi	punkty	bonusy	pkt+bon	średnia biegowa
1984	31	Motor	1 Liga	10	50	130.0	2	132.0	2.640
1983	30	Motor	Ekstraliga	18	85	151.0	5	156.0	1.835
1982	29	Sparta	1 Liga	12	57	133.0	2	135.0	2.368
1981	28	Sparta	1 Liga	1	5	10.0	1	11.0	2.200
1980	27	Sparta	Ekstraliga	18	102	221.5	3	224.5	2.201
1979	26	Sparta	Ekstraliga	15	79	183.0	3	186.0	2.354
1978	25	Sparta	1 Liga	12	62	147.0	12	159.0	2.565
1977	24	Sparta	Ekstraliga	18	81	150.0	10	160.0	1.975
1976	23	Sparta	Ekstraliga	16	74	154.0	13	167.0	2.257
1975	22	Sparta	Ekstraliga	14	51	63.0	6	69.0	1.353
1974	21	Sparta	Ekstraliga	2	3	4.0	1	5.0	1.667
1973	20	Sparta	1 Liga	5	10	6.0	2	8.0	0.800