W drugim sezonie cyklu Speedway Grand Prix obowiązywały te same reguły co w 1995 r.

W latach 1995-1997 ścigano się według klasycznej tabeli dwudziestobiegowej, plus 4 biegi finałowe, w których uczestniczono w zależności od zajętego wcześniej miejsca. Stałych uczestników cyklu było 17, w tym 15 pełnoprawnych i 2 rezerwowych. Obowiązywał system rotacyjny: dwóch ostatnich zawodników w klasyfikacji generalnej po danym turnieju zajmowało pozycje rezerwowych w następnym, a na ich miejsce wchodzili dotychczasowi rezerwowi. Stawkę uzupełniał jeden zawodnik z dziką kartą (zwykle był nim zawodnik z kraju organizatora, choć w turniejach, gdzie ów kraj miał już swojego reprezentanta w gronie pełnoprawnych uczestników zawodów nie zawsze przestrzegano tej zasady).

W sezonie 1996 każdy z sześciu turniejów składał się z 24 biegów. Po rozegraniu 20 wyścigów, na podstawie zdobytych punktów, zawodnicy przydzielani byli do biegów finałowych. Najlepsza czwórka startowała w finale A (bieg 24), miejsca 5-8 w finale B (bieg 23), miejsca 9-12 w finale C (bieg 22), miejsca 13-16 w finale D (bieg 21).

6 lipca 1996 roku, w niemieckim Pocking odbyła się trzecia runda cyklu Speedway Grand Prix. Dziką kartę na ten turniej otrzymał reprezentant gospodarzy Gerd Riss.

Z powodu kontuzji z turnieju wycofać musieli się Tommy Knudsen (złamany obojczyk podczas GP Włoch) oraz Gary Havelock (złamany kręgosłup podczas test-meczu Wielka Brytania – Dania, trzy dni przed GP Niemiec). Kontuzjowaną dwójkę zastąpili dwaj zawodnicy będący oczekującymi-rezerwowymi GP w tym turnieju – Mark Loram i Sam Ermolenko. Tym samym stały rezerwowy GP – Tomasz Gollob – uzupełnił listę startową jako jedyny rezerwowy turnieju GP Niemiec. Jednak Polak nie iał okazji by wyjechać na tor w Pocking podczas zawodów SGP.

W 3 rundzie SGP na stadionie Rottalstadion zwyciężył indywidualny mistrz świata z 1995 r – Duńczyk Hans Nielsen. Drugi w Niemczech był Szwed Peter Karlsson, a trzeci jego rodak Henrik Gustafsson.

Profesor z Oxfordu umocnił się na pozycji lidera klasyfikacji Grand Prix. Jednak ostatecznie, głównie przez słaby występ w kolejnej rundzie SGP w szwedzkim Linkoping, nie obronił tytułu IMŚ zdobytego w 1995 r. Po sześciu turniejach stracił zaledwie dwa punkty do Amerykanina Billy Hamilla.

Wyniki Grand Prix Niemiec, Pocking 6 lipca 1996:
1. Hans Nielsen (Dania) – 25 pkt.
2. Peter Karlsson (Szwecja) – 20
3. Henrik Gustafsson (Szwecja) – 18
4. Tony Rickardsson (Szwecja) – 16
5. Chris Louis (Wielka Brytania) – 14
6. Greg Hancock (Stany Zjednoczone) – 13
7. Gerd Riss (Niemcy) – 12
8. Joe Screen (Wielka Brytania) – 11
9. Billy Hamill (Stany Zjednoczone) – 9
10. Leigh Adams (Australia) – 8
11. Jason Crump (Australia) – 7
12. Mark Loram (Wielka Brytania) – 6
13. Sam Ermolenko (Stany Zjednoczone) – 4
14. Andy Smith (Wielka Brytania) – 3
15. Craig Boyce (Australia) – 2
16. Marvyn Cox (Niemcy) – 1