W eliminacjach do Indywidualnych Mistrzostw Świata w 1963 roku wystąpiło 15 polskich żużlowców. Do Finału Kontynentalnego we Wrocławiu przez sito eliminacyjne przebrnęło siedmiu naszych reprezentantów.
Finał Kontynentalny na Stadionie Olimpijskim we Wrocławiu zaplanowano na 23 czerwca 1963 roku. Oprócz Polaków w turnieju tym uczestniczyło trzech zawodników z Czechosłowacji, dwóch z RFN i czterech z ZSRR.
Awans do Finału Europejskiego, zaplanowanego na 27 sierpnia 1963 roku w Goetewborgu uzyskało ośmiu najlepszych żużlowców z Wrocławia. Dziewiąty zostawał rezerwowym.
Na Stadionie Olimpijskim bezkonkurencyjny okazał się Stanisław Tkocz z Polski, który wygrał wszystkie swoje biegi. Drugą pozycję wywalczył Boris Samorodow, a trzecią Antonin Kasper.
Awans do dalszej rywalizacji wywalczyli także dwaj inni reprezentanci Biało-Czerwonych Joachim Maj, oraz Marian Kaiser.
O miejsca 7-9 konieczne było rozegranie biegu dodatkowego. Niestety startujący w tym wyścigu Henryk Żyto musiał uznać wyższość dwóch przeciwników. W Goeteborgu miał być tylko rezerwowym.
Ale szczęście uśmiechnęło się do Polaka, który ostatecznie w Szwecji wystartował zajmując miejsce kontuzjowanego Josefa Hofmeistera z RFN.
Wyniki Finału Kontynentalnego 23 czerwca 1963 roku, Wrocław:
1. Stanisław Tkocz (Polska) – 15 pkt.
2. Boris Samorodow (ZSRR) – 12
3. Antonin Kasper (Czechosłowacja) – 11
4. Joachim Maj (Polska) – 9
5. Marian Kaiser (Polska) – 9
6. Igor Plechanow (ZSRR) – 9
7. Lubos Tomicek (Czechosłowacja) – 9+3
8. Josef Hofmeister (RFN) – 9+2
————
9. Henryk Żyto (Polska) – 9+1
————-
10. Stanislav Kubicek (Czechosłowacja) – 8
11. Paweł Waloszek (Polska) – 6
12. Andrzej Pogorzelski (Polska) – 4
13. Marian Rose (Polska) – 4
14. Manfred Poschenreider (RFN) – 3
15. Jurij Czekranow (ZSRR) – 2
16. Witalij Szyło (ZSRR) – 1
Niestety żaden z Polaków nie awansował w 1963 roku do finału Indywidualnych mistrzostw Świata. Z wrocławskiego turnieju w Szwecji wystąpił tylko jeden zawodnik – Boris Samorodow (drugim finalistą IMŚ – z zawodów na Stadionie Olimpijskim był Antonin Kasper senior, który wówczas był w Londynie rezerwowym).
Jednak w finale światowym 14 września 1963 roku mieliśmy na Wembley zawodnika rodem z Polski. Mający już wtedy brytyjskie obywatelstwo, były zawodnik Sparty Wrocław, Tadeusz Teodorowicz był w tym finale rezerwowym. Był to największy sukces indywidualny Teo w jego karierze żużlowej.
Warto zwrócić uwagę na fakt, iż od 1959 roku kiedy to pierwszy Polak Mieczysław Połukard wystąpił w finale indywidualnych mistrzostw świata nasi zawodnicy regularnie meldowali się w tych zmaganiach. 1963 rok, był po tym fakcie pierwszym, w którym żadnemu z Polaków nie udała się ta sztuka (wspomniany wcześniej Tadeusz Teodorowicz był obywatelem brytyjskim, a władza ludowa pozbawiła go naszego obywatelstwa)..
