12 lipca 1978 roku przyszedł na świat zawodnik, który przez wiele lat należał do ścisłej światowej czołówki żużla. Nie zdobył indywidualnego mistrzostwa świata, ale przez ponad dekadę był jednym z najbardziej cenionych i regularnych zawodników globu. Reprezentował Danię w najważniejszych imprezach międzynarodowych, triumfował w Grand Prix, zdobywał medale mistrzostw świata drużynowych i odnosił sukcesy w ligach Polski, Wielkiej Brytanii oraz Szwecji.

Mowa o Bjarne Aagaardzie Pedersenie – zawodniku, który dla wielu kibiców pozostaje symbolem waleczności, profesjonalizmu i sportowej lojalności.

Początki kariery

Bjarne Pedersen rozpoczął swoją przygodę z żużlem już w 1990 roku. Wychowywał się w czasie, gdy duński speedway przeżywał kolejny złoty okres. W kraju wychowującym takich zawodników jak Erik Gundersen, Hans Nielsen czy później Nicki Pedersen, młodzi adepci mieli przed sobą bardzo wysokie wymagania.

Pierwszy znaczący sukces odniósł już jako junior.

W 1994 roku zdobył mistrzostwo Danii par juniorów wspólnie z Charliem Gjedde. Był to sygnał, że w duńskim żużlu pojawił się kolejny utalentowany zawodnik.

Mimo dobrych wyników rozwijał się stopniowo. Pełnoprawnym profesjonalnym żużlowcem został dopiero około 2000 roku.

Podbój brytyjskich torów

Przełomem okazał się wyjazd do Wielkiej Brytanii.

Karierę na Wyspach rozpoczął w klubie Newcastle Diamonds, gdzie szybko zwrócił uwagę ekspertów swoją ambitną jazdą i ogromną walecznością.

Później jego nazwisko coraz częściej pojawiało się w składach czołowych drużyn brytyjskich.

Największą część kariery na Wyspach spędził w barwach:

  • Newcastle Diamonds,
  • Poole Pirates,
  • Eastbourne Eagles,
  • Birmingham Brummies,
  • Leicester Lions,
  • Peterborough Panthers,
  • Plymouth Gladiators.

Szczególnie ważnym miejscem w jego karierze było Poole Pirates.

W klubie prowadzonym przez Matta Forda stał się jedną z ikon drużyny i jednym z ulubieńców kibiców.

W 2008 roku działacze Poole zdecydowali się pozostawić Pedersena w składzie kosztem byłego mistrza świata Jasona Crumpa. Powód był prosty – Duńczyk przez lata udowodnił swoją lojalność wobec klubu.

Wejście do światowej elity

Pierwsze występy w cyklu Grand Prix zaliczył w 2002 roku dzięki dzikim kartom.

Rok później został pełnoprawnym uczestnikiem mistrzostw świata.

Prawdziwy przełom nastąpił jednak w sezonie 2004.

Triumf we Wrocławiu

To właśnie na torze Stadionu Olimpijskiego we Wrocławiu Bjarne Pedersen odniósł największe indywidualne zwycięstwo swojej kariery.

W 2004 roku wygrał rundę Speedway Grand Prix Europy, zapisując się na stałe w historii światowego żużla.

Dla wielu kibiców był to moment, w którym Duńczyk ostatecznie potwierdził przynależność do światowej czołówki.

W tym samym roku triumfował także w prestiżowym turnieju Elite League Riders Championship.

Najlepszy sezon życia

Największy sukces w klasyfikacji generalnej mistrzostw świata osiągnął rok później.

W sezonie 2005 zakończył cykl Speedway Grand Prix na szóstym miejscu.

Był to najlepszy wynik w jego karierze.

Przez cały sezon prezentował niezwykle równą formę, regularnie awansując do półfinałów i finałów poszczególnych rund.

Choć nigdy nie zdobył indywidualnego medalu mistrzostw świata seniorów, przez wiele lat należał do grona zawodników, których nikt nie chciał spotkać pod taśmą startową.

Mistrz Danii

W 2004 roku został Indywidualnym Mistrzem Danii.

To osiągnięcie miało szczególne znaczenie, ponieważ w tamtym okresie kraj ten dysponował niezwykle silną grupą zawodników.

Pokonanie krajowej konkurencji było niemal równie trudne jak walka o najwyższe lokaty w Grand Prix.

Finał Indywidualnych Mistrzostw Świata Juniorów

Jeszcze przed największymi sukcesami Pedersen należał do najlepszych młodych zawodników świata.

W 1999 roku awansował do finału Indywidualnych Mistrzostw Świata Juniorów.

Ostatecznie zajął siódme miejsce.

Był to ważny krok w kierunku późniejszych sukcesów wśród seniorów.

Filar reprezentacji Danii

Największe sukcesy odnosił w reprezentacji narodowej.

Dania w pierwszej dekadzie XXI wieku była jedną z największych potęg światowego żużla, a Pedersen należał do jej najważniejszych ogniw.

Drużynowy Puchar Świata

Zdobył:

  • złote medale – 2006 i 2008,
  • srebrne medale – 2002, 2007 i 2010,
  • brązowe medale – 2003 i 2004.

Przez wiele lat był jednym z najbardziej niezawodnych zawodników reprezentacji Danii.

Występował u boku takich gwiazd jak:

  • Nicki Pedersen,
  • Hans Andersen,
  • Niels Kristian Iversen.

Sukcesy w Szwecji

Pedersen odnosił sukcesy również w lidze szwedzkiej.

W 2005 roku zdobył złoty medal Drużynowych Mistrzostw Szwecji.

Był wówczas jednym z najbardziej cenionych zagranicznych zawodników występujących w Elitserien.

Polska – drugi dom Bjarne Pedersena

Polscy kibice doskonale pamiętają Duńczyka.

Przez lata reprezentował wiele klubów nad Wisłą:

  • Kolejarz Opole,
  • Apator Toruń,
  • Kolejarz Rawicz,
  • Orzeł Łódź,
  • Start Gniezno,
  • Wybrzeże Gdańsk,
  • Unia Tarnów.

Najbardziej kojarzony był jednak z Toruniem, gdzie przez kilka sezonów należał do liderów drużyny.

Jego widowiskowa jazda i waleczność sprawiły, że zdobył dużą sympatię kibiców.

Kryzys i powrót

Po sezonie 2007 sam przyznawał, że stracił część motywacji do startów w Grand Prix.

Nie zrezygnował jednak z walki.

W Vojens wywalczył ponownie awans do cyklu SGP 2008 i udowodnił, że nadal należy do światowej czołówki.

Był przykładem zawodnika, który potrafił wracać po trudniejszych momentach.

Ostatnie lata kariery

W kolejnych sezonach nadal ścigał się na wysokim poziomie.

Występował między innymi dla:

  • Eastbourne Eagles,
  • Birmingham Brummies,
  • Leicester Lions,
  • Poole Pirates.

Jeszcze w 2021 roku podpisał kontrakty z:

  • Peterborough Panthers,
  • Plymouth Gladiators.

I właśnie sezon 2021 okazał się jego ostatnim.

Co ciekawe, zakończył karierę w pięknym stylu.

Z Peterborough Panthers zdobył mistrzostwo ligi oraz puchar, po czym ogłosił zakończenie sportowej kariery.

Bilans kariery

Bjarne Pedersen pozostaje jednym z najbardziej utytułowanych duńskich żużlowców swojego pokolenia.

Najważniejsze osiągnięcia:

  • 6. miejsce w Indywidualnych Mistrzostwach Świata (2005),
  • zwycięstwo w Grand Prix Europy we Wrocławiu (2004),
  • Indywidualne Mistrzostwo Danii (2004),
  • złote medale Drużynowego Pucharu Świata (2006, 2008),
  • srebrne medale Drużynowego Pucharu Świata (2002, 2007, 2010),
  • brązowe medale Drużynowego Pucharu Świata (2003, 2004),
  • finalista Indywidualnych Mistrzostw Świata Juniorów (1999),
  • zwycięzca Elite League Riders Championship (2004),
  • mistrz Wielkiej Brytanii drużynowo z Poole Pirates,
  • mistrz Szwecji drużynowo (2005).

Choć nigdy nie zdobył indywidualnego medalu mistrzostw świata seniorów, przez ponad dwie dekady pozostawał jednym z najbardziej rozpoznawalnych i szanowanych zawodników światowego speedwaya. Dla wielu kibiców pozostanie symbolem niezwykłej waleczności, lojalności wobec klubów oraz żużlowej klasy prezentowanej na torach całej Europy.