Bruce Mackenzie Abernethy (ur. 14 maja 1926 w Wellington, zm. 2 kwietnia 1999) był nowozelandzkim żużlowcem, który w latach 40. i 50. XX wieku odnosił sukcesy zarówno na krajowych torach, jak i w brytyjskiej lidze żużlowej.


Początki kariery

Po zakupie pierwszego motocykla w 1946 roku, Abernethy rozpoczął rywalizację w wyścigach plażowych i wspinaczkach górskich. Jego zainteresowanie żużlem zaczęło się w grudniu 1947 roku, kiedy otwarto tor Hutt Speedway w Lower Hutt. Już w pierwszym sezonie zwrócił na siebie uwagę Wally’ego Kilmistera, który zorganizował dla niego możliwość startów w brytyjskiej drużynie Wembley Lions w 1948 roku.


Sukcesy w Wielkiej Brytanii

W 1948 roku Abernethy został wypożyczony do zespołu Rayleigh Rockets, gdzie zdobywał doświadczenie w meczach trzeciej dywizji. Od 1949 do 1951 roku był stałym członkiem drużyny Wembley Lions, z którą trzykrotnie zdobył mistrzostwo National League oraz London Cup. W 1951 roku ustanowił rekord toru Wembley.


Sukcesy w Nowej Zelandii

Abernethy był dwukrotnym mistrzem Nowej Zelandii w żużlu, zdobywając tytuł w 1950 roku w Wellington i 1951 roku w Christchurch. Wczesniej w 1949 roku na torze w Palmerston North zdobył brązowy medal indywidualnych mistrzostw Nowej Zelandii, uznając wyższość Harolda Firhursta oraz Brytyjczyka Gilberta Cravena. Po zakończeniu kariery w Wielkiej Brytanii w 1951 roku, kontynuował starty w Nowej Zelandii aż do 1959 roku.


Kariera wyścigowa

W latach 1964 i 1965 Abernethy startował w serii wyścigowej Tasman Series, prowadząc samochody Cooper Climax. W 1964 roku uczestniczył w jednym wyścigu, a w 1965 roku w czterech, jednak nie odniósł większych sukcesów w tej dyscyplinie.


Dziedzictwo

W 2020 roku Bruce Abernethy został pośmiertnie wprowadzony do Nowozelandzkiej Galerii Sław Żużla (New Zealand Speedway Hall of Fame) jako pierwszy tego wieczoru uhonorowany zawodnik. Jego rodzina z dumą przyjęła to wyróżnienie w jego imieniu.


Podsumowanie

Bruce Abernethy był jednym z czołowych nowozelandzkich żużlowców swojego pokolenia, odnosząc sukcesy zarówno na krajowych torach, jak i w brytyjskiej lidze żużlowej. Jego osiągnięcia i wkład w rozwój żużla w Nowej Zelandii zostały docenione poprzez wprowadzenie go do Galerii Sław Żużla.

Zdjęcie: speedwayandroadracehistory.com