Lars Gunnestad urodził się 18 lutego 1971 w Drammen w Norwegii. Karierę zaczął bardzo wcześnie. Już w wieku 18 lat w 1989 r w Finale Skandynawskim – eliminacji indywidualnych mistrzostw świata – zajął 11 miejsce.

Jego syn Lars Daniel również jest żużlowcem.  Lars Daniel zajął piąte miejsce w Mistrzostwach Norwegii w 2009 roku. A w roku 2011 został Indywidualnym Mistrzem swego kraju.

Gunnestad po raz pierwszy zyskał rozgłos w 1988 roku, kiedy w wieku 17 lat zdobył swój pierwszy tytuł Indywidualnego Mistrza Norwegii. Jego pierwszym brytyjskim klubem był Sheffield. Norweg reprezentował barwy tego klubu od 1991 roku. Wówczas występował w drugiej lidze brytyjskiej. Gunnestad w 1992 roku nie startował na Wyspach. Ale w 1993 roku, powrócił do ligi brytyjskiej podpisując kontrakt z drużyną Poole Pirates. W 1994 r zdobył ze swoim klubem tytuł mistrzowski. Do końca swoich startów na Wyspach w 2002 r (z przerwą w 1999 r) reprezentował barwy tylko tego klubu.  Gunnestad stał się popularnym jeźdźcem w Poole.

W trakcie swojej kariery żużlowej wystąpił w pięciu rundach Speedway Grand Prix z dziką kartą.

Gunnestad to dziesięciokrotnie złoty (1988, 1990–1993, 1995, 1998–1999, 2001, 2003) i dwukrotnie srebrny medalista (1989, 2000) indywidualnych mistrzostw Norwegii. Złoty medalista mistrzostw Norwegii par klubowych (1989). Złoty medalista indywidualnych mistrzostw Norwegii na długim torze (1989). Dwukrotnie złoty medalista (1990, 1999) drużynowych mistrzostw Norwegii.

Oprócz ligi brytyjskiej startował także w ligach norweskiej, szwedzkiej (w barwach klubów: Piraterna Motala, Indianerna Kumla – mistrzostwo w 1990 i 1991 roku, oraz Valsarna Hagfors), i polskiej (w barwach klubów: Morawski Zielona Góra – mistrzostwo w 1991 roku, Polonia Bydgoszcz, RKM Rybnik oraz KM Ostrów Wielkopolski).

Nie ulega wątpliwości, iż był idolem wielu fanek w naszym kraju. Choć w polskich klubach występował zaledwie sześć sezonów. W wieku zaledwie 20 lat, w 1991 r., był jednym z liderów mistrzowskiej drużyny Morawski Zielona Góra.Wystąpił wówczas w 12 meczach swojej drużyny. Startując 59 razy, ani razu nie dotarł do mety na czwartym miejscu. Trzy razy nie zdobył żadnego punktu z powodu defektu. Uzyskał najlepszą średnią podczas swoich występów w Polsce, wynoszącą 2,492 pkt/bieg.

Jego pierwsza przygoda z polską ligą trwała trzy sezony. Po bardzo dobrych występach w Zielonej Górze jego trzeci sezon w Polsce, w barwach Polonii Bydgoszcz nie był już tak udany. Wystąpił w zaledwie jednym meczu i na długie lata zniknął z polskiej ligi. Powrócił w 2000 r w barwach drużyny z Rybnika, która występowała wówczas w drugiej klasie rozgrywek w Polsce. Starty w naszej lidze zakończył w drugoligowym (trzeci poziom rozgrywek w Polsce) Ostrowie Wlkp w 2003 r. po odjechaniu zaledwie dziewięciu biegów.

Zdobycze punktowe podczas startów w polskiej lidze żużlowej:

RokWiekKlubKlasaMBIIIIIIIVDUWTPktBonSumaŚr/bieg
199120Zielona GóraEkstraliga12593514703000140.07147.02.492
199221Zielona GóraEkstraliga12551924810210113.06119.02.164
199322BydgoszczEkstraliga13003000003.014.01.333
200029Rybnik1 Liga12653018852020134.09143.02.200
200130Rybnik1 Liga5258860201046.0450.02.000
200332Ostrów2 Liga294310000119.0221.02.333
Razem:6 sezonów4421696673367241455294842,241