8 sierpnia 1971 roku w Barlinku (woj. zachodniopomorskie) urodził się Marek Hućko – jeden z najwierniejszych i najbardziej solidnych zawodników Stali Gorzów Wielkopolski, który przez kilkanaście lat zapisywał się w historii polskiego speedwaya jako niezwykle pracowity i ambitny jeździec, ceniony przez trenerów i kibiców.

Początki kariery – talent z Barlinka

Hućko uzyskał licencję żużlową w 1987 roku, w wieku 16 lat, jako wychowanek Stali Gorzów. Szybko zaczął pojawiać się w składzie drużyny młodzieżowej, a już w kolejnym roku rozpoczął starty w rozgrywkach ligowych. Mimo młodego wieku pokazał nieprzeciętną ambicję i potencjał – zarówno indywidualnie, jak i w zawodach drużynowych.

Młodzieżowe sukcesy

Na przełomie lat 80. i 90. Marek Hućko należał do ścisłej krajowej czołówki młodzieżowej. Dwukrotnie sięgał po srebrne medale Młodzieżowych Mistrzostw Polski Par Klubowych:

  • 1988 – Rzeszów,
  • 1989 – Gdańsk.

Występował także w finałach Młodzieżowych Indywidualnych Mistrzostw Polski:

  • 1988 – Zielona Góra – 12. miejsce,
  • 1990 – Bydgoszcz – 13. miejsce,
  • 1991 – Toruń – 7. miejsce,
  • 1992 – Tarnów – 6. miejsce.

Brał udział w młodzieżowych turniejach o Brązowy Kask (najlepsze miejsce – 6. w 1990 roku w Tarnowie) oraz Srebrny Kask (najwyżej – 5. miejsce w 1991 roku). W 1995 roku dotarł do finału Złotego Kasku we Wrocławiu, zajmując 11. miejsce.

Reprezentant Polski – mistrzostwa świata juniorów

W 1991 roku Marek Hućko osiągnął największy sukces międzynarodowy w karierze juniorskiej – awansował do finału Indywidualnych Mistrzostw Świata Juniorów rozegranego w Coventry (Anglia). Tam uplasował się na 14. pozycji, co i tak było dużym osiągnięciem, biorąc pod uwagę konkurencję z całego świata.

Lata świetności w Stali Gorzów (1988–1996)

Największe sukcesy ligowe Marek Hućko osiągał w barwach Stali Gorzów – klubu, z którym był związany przez całą pierwszą dekadę swojej kariery. W 1992 roku był członkiem drużyny, która zdobyła srebrny medal Drużynowych Mistrzostw Polski. Jego forma rosła z sezonu na sezon, co widać po regularnie poprawiającej się średniej biegopunktowej:

  • 1988 – 0,600
  • 1989 – 1,172
  • 1990 – 1,055
  • 1991 – 1,280
  • 1992 – 1,693
  • 1993 – 1,915
  • 1994 – 1,644
  • 1995 – 2,049 (najlepszy sezon w karierze!)
  • 1996 – 1,557

W sezonie 1995 Hućko osiągnął też 10. miejsce w finale Indywidualnych Mistrzostw Polski, co było jego najlepszym rezultatem w seniorskiej rywalizacji indywidualnej.

Memoriale i turnieje indywidualne

W 1996 roku Marek Hućko odniósł jeden ze swoich najbardziej pamiętnych sukcesów – zajął 3. miejsce w Memoriale im. Edwarda Jancarza w Gorzowie. Uległ wówczas tylko światowym gwiazdom: Leighowi Adamsowi (Australia) i Tony’emu Rickardssonowi (Szwecja), który później zdobył pięć tytułów mistrza świata.

Drużynowy Puchar Polski – medalowa passa

Z Hućką w składzie Stal Gorzów zdobywała również medale Drużynowego Pucharu Polski:

  • 1992 – złoto,
  • 1995 – brąz,
  • 1996 – srebro.

To pokazuje jego nieocenioną wartość w rozgrywkach drużynowych, zwłaszcza w meczach pucharowych, w których potrafił być liderem zespołu.

Późniejsze lata – Łódź i Gniezno

Po odejściu z Gorzowa, Marek Hućko występował w kilku innych klubach:

  • ŁTŻ (J.A.G. Speedway) Łódź – 1997, 1999–2001, 2006
  • Start Gniezno – 1998, 2002–2003
  • Powrót do Stali Gorzów – sezon 2004 (średnia 1,368)

W sezonie 2006, już po zakończeniu kariery, odnowił licencję i wystąpił w kilku meczach Orła Łódź, wówczas drugoligowego zespołu. Był to symboliczny epilog jego długoletniej kariery.

Po karierze – mechanik elitarnych zawodników

Po definitywnym zakończeniu kariery, Marek Hućko nie rozstał się z żużlem. Stał się cenionym mechanikiem i doradcą technicznym, współpracując m.in. z:

  • Pawłem i Bartoszem Zmarzlikami (w młodzieżowych latach)
  • Nickim Pedersenem (od 2012 roku)
  • Patrykiem Dudkiem (od 2021 roku)

Dzięki doświadczeniu zdobytemu na torze, potrafił doskonale przygotować sprzęt i pomagać młodszym zawodnikom w ustawieniach motocykla oraz analizie toru.

Podsumowanie kariery

🔹 Data urodzenia: 8 sierpnia 1971, Barlinek
🔹 Licencja żużlowa: 1987
🔹 Kluby:

  • Stal Gorzów (1988–1996, 2004)
  • ŁTŻ/J.A.G. Łódź (1997, 1999–2001, 2006)
  • Start Gniezno (1998, 2002–2003)

🔹 Największe osiągnięcia:

  • 2× srebrny medalista MMPPK (1988, 1989)
  • 1× srebrny medalista DMP (1992)
  • 3× medalista DPP: złoto (1992), srebro (1996), brąz (1995)
  • Finalista IMŚJ (1991 – 14. miejsce)
    1. miejsce w IMP (1995)
    1. miejsce w Memoriale Edwarda Jancarza (1996)

Marek Hućko to przykład zawodnika, który może nie zdobył tytułów indywidualnych mistrza Polski czy świata, ale przez lata stanowił o sile swoich drużyn. Był solidnie punktującym i lojalnym członkiem zespołu. Jego kariera, pełna pasji, wytrwałości i konsekwencji, jest dowodem na to, że żużel to nie tylko sport gwiazd – ale także ludzi pracy, poświęcenia i oddania.

Dziś, w dniu jego urodzin, warto przypomnieć tę postać i oddać mu należny szacunek jako jednemu z filarów, nie tylko gorzowskiego żużla lat 90.

Zdjęcia: publiczny Fb All About Speedway i Stali Gorzów