23 lutego 1974 na torze Brisbane Exhibition Ground w Brisbane odbyły się indywidualne mistrzostwa Australii.  Faworytami do zwycięstwa w tych zawodach byli broniący tytułu John Bougler oraz walczący o to trofeum zawodnik gospodarzy John Titman.

Obu tych żużlowców pogodził 25-letni wówczas Steve Reinke. Obrońca tytułu sprzed roku John Bougler sięgnął po medal srebrny, a brąz wywalczył  John Titman.

Czas Stephena Johna Reinke na szczycie był stosunkowo krótki, ale jego gwiazda świeciła bardzo jasno, gdy już tam był.

Wówczas tak pisano o niespodziewanym sukcesie Steve’a Reinke:

To właśnie w Brisbane, 23 lutego 1974 roku, wpisał się do księgi rekordów jako pierwszy mieszkaniec Queensland, który zdobył mistrzostwo Australii od czasów Maxa Grosskreutza w 1936 roku. Reinke podczas swojego czwartego nie wystartował dobrze. Ale na dystansie za plecami zostawił Keva Torpie, a także Johna Langfielda, aby odnotować swoje czwarte zwycięstwo tej nocy. W swoim ostatnim biegu Steve zwyciężył, także niepokonanego po czterech seriach startów, aktualnego mistrza Australii Johna Boulgera.
Tym razem Steve wystartował doskonale i opierał się każdej próbie ataku Boulgera w jednym z najbardziej ekscytujących biegów – ramię w ramię (koło w koło), jakie kiedykolwiek widzieli fani Ekki – mówi się o tym do dziś. Za zwycięstwo Reinke otrzymał czek na 600 dolarów i Trofeum Księcia Edynburga wręczone przez gubernatora stanu Queensland.

Program IMA z 23.02.1974 roku

Wyniki Indywidualnych Mistrzostw Australii z 23 lutego 1974 r w Brisbane Exhibition:
1. Steve Reinke – 15 (3,3,3,3,3)
2. John Bougler – 14 (3,3,3,3,2)
3. John Titman – 13 (2,3,3,2,3)
4. Phil Crump – 12 (1,2,3,3,3)
5. Jack White – 11 (3,2,2,1,3)
6. Kevin Torpie – 9 (2,3,1,1,2)
7. John Langfield – 8 (3,1,2,2)
8. Neil Street – 7 (2,1,2,1,1)
9. P. Thompson – 6 (1,0,2,2,1)
10. Johnny Dewhurst – 5 (1,w,w,2,2)
11. B. Kluske – 5 (0,1,1,3,0)
12. Phil Herne – 5 (0,2,1,1,1)
13. Glyn Taylor – 3 (2,1,0,0,0)
14. Doug Underwood – 2 (u,1,1,w,w)
15. P. Scanlon – 2 (1,0,0,1,0)
16. P. Johnstone – 1 (0,0,0,0,1)
Rez. Steve Koppe – 2 (2)

****

Steve Reinke urodził się w Ipswich w stanie Queensland w Australii, a swój pierwszy sukces sportowy odniósł jako zawodnik Rugby League w swojej szkole w Ipswich.

Ponieważ rodzinna firma zajmowała się motocyklami, przejście na jazdę na motorze  było naturalnym krokiem Steve’a i w 1967 roku Reinke rozpoczął wyścigi na krótkich torach (Dirt Track). Osiągnął sam szczyt w tej dyscyplinie, zdobywając tytuł Australii w 1971 roku.

Steve Reinke

Ale to dzięki jeździe na  żużlu stał się bardziej znany. Zadebiutował na starym torze Ipswich Showground w latach 1968-199, szybko przeskakując z nowicjusza do klasy B, a następnie do klasy A, a w swoim pierwszym sezonie pokonał wszystkich, którzy zmierzyli się z nim, w tym Jacka White’a, Berta Kingstona, Petera Ingrama, Douga White’a, Bryana Loakesa , Kevin Torpie i Les Bentzen. To było, jak napisał Jim Shepherd, „prawie niewiarygodne – zupełnie nieznane, kiedy po raz pierwszy został wypchnięty na torze żużlowym, był prawie supergwiazdą przed końcem swojego pierwszego sezonu. Prawdziwe hollywoodzkie kino”.

Niestety Reinke rozbił się w Ipswich i odniósł poważne obrażenia głowy. Dopiero w sezonie 1971/1972 na Brisbane Exhibition Grounds wrócił do swojej dawnej dyspozycji. Tego lata był blisko wicemistrza Boba Gourlaya pod względem punktów z handicapem i wstrząsnął światem żużla, zajmując czwarte miejsce w mistrzostwach Australii za Jimem Aireyem, Ole Olsenem i Johnem Boulgerem na Rowley Park podczas swojego pierwszego występu w Adelaide.

W sezonie 1972/1973 Reinke był prawdziwym dynamitem w Bribane, a jego zapierające dech w piersiach pojedynki z Jackiem Whitem i Johnem Titmanem przeszły do historii.

Również w sezonie 1973/1974, przed wyjazdem do Anglii po raz pierwszy, zdobył dwucyfrowe punkty w czterech meczach testowych, w których jechał dla Australii przeciwko zawodnikom z Wielkiej Brytanii.

Dwa miesiące po zdobyciu tytułu mistrza Australii poleciał do Anglii na dwa sezony startów w Exeter Falcons. Przez pierwszy rok (1974) żona i dziecko Reinke pozostawały w domu w Ipswich, a Steve na Wyspach miał trudności zarówno fizyczne jak i psychiczne. Wystąpił  w 19 meczach, co dało mu piąte miejsce wg średniej w drużynie, w której liderami byli mistrz świata Ivan Mauger, reprezentant Stanów Zjednoczonych Scott Autrey i Brytyjczyk Tony Lomas. Średnia Reinke wyniosła 5,571 pkt/mecz.

W kolejnym sezonie dobrze wykorzystał lekcje z poprzedniego roku, podniósł swoją średnią do 6,17 pkt/mecz a także podwoił punkty bonusowe. Ale rok 1975 nie zakończył się dla niego szczęśliwie. Po najlepszym sezonie dla Falcons na początku sierpnia, zachorował na zatrucie krwi. Wrócił do zespołu 1 września, ale upadł w swoim ostatnim wyścigu.

Wkrótce potem wrócił do Australii i to był koniec jego brytyjskiej kariery.

Kontuzja barku w 1975 roku uniemożliwiła mu obronę tytułu mistrza Australii i przyśpieszyła zakończenie w 1979 roku jego krótkiej kariery.

Źródło i zdjęcia: speedwaypast.com