Nie milkną echa ostatniego dwudniowego finału Speedway of Nations. Postanowiłem zaprezentować wrocławskie drużynowe finały mistrzostw świata w pigułce.

W składach drużyn występujących na Stadionie Olimpijskim brałem pod uwagę tylko byłych i aktualnych zawodników Sparty, bądź zawodników którzy stawali na podium GP we Wrocławiu.

Jeśli chodzi o sam Stadion Olimpijski to był pięciokrotnie  gospodarzem Drużynowych Mistrzostw Świata .

Druga edycja DMŚ odbyła się w 1961 i wówczas zwyciężyła Polska. W 1966 r. ponownie nasi byli najlepsi.

W 1971 wygrała Wielka Brytania (Nowa Zelandia ) w której składzie występowali m.in. Mauger, Briggs, Moore. Polska zdobyła brąz.

W 1977 roku wygrywa reprezentacja Anglii przed Polską. W składzie naszej reprezentacji wystąpił późniejszy trener Sparty – Markiem Cieślakiem (lata: 2001-2010).

W 1980 we Wrocławiu ponownie Anglia sięgnęła po złoto, a Polska ukończyła ten finał na trzecim miejscu.

Drużynowy Puchar Świata gościł we Wrocławiu dwa razy

Pierwsza edycja DPŚ wystartowała stolicy Dolnego Śląska w 2001 roku. Wówczas ostatnie miejsce zajęli Amerykanie z Gregiem Hancockiem zdobywcą 9 pkt (1998-2004 , od 2021 w sztabie szkoleniowym (GP w 1997) oraz Billy Hamil 13 pkt (Amerykanin zajął drugie miejsce GP w 1997 – a były to zawody które obejrzałem pierwszy raz na stadionie), 

4 miejsce zajęła Dania w składzie z Bjerne Pedersenem 6 pkt( GP w 2004 – jedyna wygrana w karierze)  Brianem Andersenem –  11 pkt(2000), Nicki Pedersen 16 pkt  (GP w 2007),

brąz zdobyli Szwedzi (w składzie m.in. Jimmy Nielsen 7 pkt ( 2000  ),  Niklas Klinberg 10 pkt (1998) i Tony Ricardson 17 pkt (GP w 2000).

Srebro zdobyli Polacy Krzysztof Cegielski 11 pkt (2003) , Piotr Protasiewicz 9 pkt (95-96), Tomasz Gollob  27 pkt ( GP w 1995 i 99) oraz ówcześni zawodnicy Sparty Sebastian Ułamek 13 pkt (2001,2012) oraz Jacek Krzyżaniak 5 pkt(1999-2002),

Złoto zdobyła Australia której liderem był Jason Crump 20 pkt (1995,1999,2006-10, GP w 2006) , Leigh Adams 16 pkt(1993)

Kolejne zawody DPŚ miały miejsce w 2005 roku, już z udziałem w finale, tradycyjnie 4 drużyn

4 miejsce zajęła Wielka Brytania. W drużynie brytyjskiej w składzie byli m.in. Chris Harris 2 pkt (3 miejsce w GP 2007) Scott Nichols 6 pkt (2001-04, 09) , Lee Richardson 12 pkt (2002, zmarł po wypadku jaki miał miejsce na torze na Stadionie Olimpijskim 13 maja 2012).

Brązowy medal wywalczyła Dania. Skład Duńczyków: Niels Kristian Iversen 4 pkt (2004),  Nicki Pedersen 6 pkt, Kenneth Bjerre 7 pkt (2006-07, 10-11), Bjarne Pedersen 5 pkt,

Będący wtedy zawodnikiem Sparty Hansa Andersen wywalczył 9 pkt (2005-07, 3 miejsce GP 2007). Srebro zdobyli wówczas Szwedzi – Fredrik Lindgren 4 pkt (2012, 3 miejsce GP 2020), Antonio Lindbeck 7 pkt (2005), Tony Ricardsson 7 pkt.

Złoty medal padł łupem reprezentacji Polski –Punkty dla „naszych” zdobywali m.in. Tomasz Gollob 14 pkt, ówczesny zawodnik Sparty Jarosław Hampel 13 pkt (2003-06), Piotr Protasiewicz 13 pkt.

Podobnie jak w przypadku Drużynowgo Pucharu Świata, Wrocław gościł na Olimpijskim Pierwszą edycję Speedway Of Nations.

W 2018 roku ostatnie miejsce zajęła reprezentacja Niemiec,

Na 6-ym zawody ukończyli Szwedzi – Antonio Lindbeck – 10 pkt, Fredrik Lingren – 22 pkt,

5 miejsce zajęła Dania – w składzie z Kennethem Bjerre – 8 pkt, Michael Jepsenem – Jensenem 27 pkt (2015),

4 miejsce wywalczyła Australia –  Max Fricke  6 pkt (2018-20)

Brązowy medal zdobyła reprezentacja Polski: Maksym Drabik – 3 pkt (2015-20), Maciej Janowski – 22 pkt+ 3 w barażu (2007-11, 14- nadal, GP 2020 – 1 i 2 miejsce, 2021 – 2 i 1).  

Srebrny medal przypadł dla Wielkiej Brytanii z Taiem Woffindenem 35 pkt+ 3 w finale (2012-nadal, GP 2020 – 2 , 2021 – 2 ).

Najlepsi okazali się Rosjanie – Gleb Czugunov był w składzie ale nie pojechał (2018-nadal), Artiom Łaguta zdobył wówczas 31 pkt plus 2 miejsce  w finale (2021, GP 2020  – pierwsza wygrana w GP, 2021 – 1 )