Mieczysław Kosierb urodził się 100 lat temu, 31 lipca 1922 roku w Drohobyczu. Zmarł w wieku 77 lat, 6 października 1989 roku.

Karierę rozpoczął dość późno, bo w wieku 29 lat. W latach 1951 – 1954 oraz 1956 – 1958 reprezentował barwy Sparty Wrocław. W 1952 r w IMP zajął siódme miejsce z 8 punktami na koncie. W dorobku ma trzy srebrne (1954, 1955, 1956) medale DMP oraz dwa brązowe (1952 i 1953) medale DMP. W 1958 r startował tylko w drugoligowych rezerwach Sparty. Rok później zdobywał punkty dla klubu z Krosna. Karierę zakończył w 1960 r. w pierwszoligowym Krakowie. W 1960 roku był także trenerem Kolejarza Opole.

Kosierb był jednym z zawodników, którzy wystąpili w pierwszym ligowym meczu wrocławskiej Sparty.

W pierwszych dwóch sezonach ligowych (1951 i 1952) miał drugą średnią punktową – za Edwardem Kupczyńskim. Z tym, że w 1951 roku był najlepszy jeśli chodzi o sklasyfikowanych zawodników Sparty. Kupczyński w 1951 r wystąpił tylko w 18 biegach.

Początki speedwaya we Wrocławiu oczami Ryszarda Lignara wyglądały tak:

We wrześniu 1950 r. założono sekcję motorową przy Związkowym Klubie Sportowym „Spójnia”, która ogłosiła nabór kandydatów do szkółki żużlowej. Decyzją Wydziału Kultury Fizycznej w miejsce istniejących dotąd klubów powstały Centralne Sekcje Żużlowe Zrzeszeń Sportowych i to tylko one miały prawo występować w rozgrywkach ligowych. Zmiany te miały wzmocnić słabe organizacyjnie i sprzętowo kluby.

W nowopowstałym klubie miejsce znaleźli wszyscy dotychczasowi działacze i zawodnicy „Związkowca”. W styczniu 1951 r. zespół „Spójni” zgłoszony został do rozgrywek ligowych. Pierwszym trenerem i menedżerem sekcji żużlowej był Bronisław Ratajczyk, a szefem klubu został inż. Zbigniew Flasiński, pracownik Politechniki Wrocławskiej. Trzeba pamiętać, że w tamtych czasach nie było we Wrocławiu żadnej drużyny ligowej choćby w piłce nożnej czy koszykówce, zatem zainteresowanie społeczeństwa przy tworzeniu drużyny żużlowej było bardzo duże, a żużel stał się sportem najbardziej i najliczniej oglądanym w mieście.

Ukształtował się pierwszy skład drużyny: Mieczysław Kosierb, Edward Kupczyński, Jerzy Sałabun, Adolf Słaboń, Tadeusz Teodorowicz, Albin Tomczyszyn, Czesław Kapała, Alojzy Frach. Najbardziej znanym z pionierskiego składu „Spójni” był Edward Kupczyński – wyścigowiec motocyklista z Pafawagu, który wykazał bardzo duże uzdolnienia do ścigania się na żużlu.

Mieczysław Kosierb

Kwaterą główną żużlowców była sala w restauracji „Polonia” przy ul. Świerczewskiego (obecnie Piłsudskiego), Urządzano tu zaimprowizowane konferencje prasowe, jadano obiady, a później wybierano się na Stadion Olimpijski gdzie jeżdżono na motocyklach z angielskimi silnikami Japp. Zakup takiego silnika był bardzo utrudniony gdyż możliwości dewizowe w ówczesnym sporcie były praktycznie żadne, a posiadanie dolarów nie było mile widziane („karane”) przez władzę ludową.

Sprzęt jak i osprzęt był odgórnie przydzielany z żużlowej centrali np. gaźniki 0,5 i 3/4 cala i łańcuchy do motocykli żużlowych przywożono z Warszawy na tzw. „metry” które to dopiero w warsztacie klubowym przy ul. Mickiewicza mechanik w zależności od potrzeb składał na 105 lub 108 oczek, na całe zawody przysługiwała zaledwie jedna opona a bywało, że trzeba było „odjechać” i więcej wyścigów.

Pierwszy, historyczny mecz „Spójni” w lidze odbył się dnia 24.06.1951 r. w Warszawie, kiedy to Spójnia Wrocław została rozgromiona przez Budowlanych Warszawa wynikiem 44-10, a Eugeniusz Zenderowski (Budowlani Warszawa) „wykręcił” czas 91,0 sek. Należy dodać, iż zespół z Dolnego Śląska reprezentowali wówczas: Mieczysław Kosierb 2 pkt, Franciszek Hudała 1 pkt, Czesław Kapała 1 pkt, Jerzy Sałabun 3 pkt, Stefan Schutzer 2 pkt. oraz Henryk Płociński (Płocicki) 1 pkt.

Ogólnie debiutancki sezon „Spójni” w I lidze nie wypadł zbyt okazale, a wygranym tylko jednym, na dziewięć rozegranych meczów zespół uplasował się na ostatnim – dziesiątym miejscu. Speedway we Wrocławiu cieszył się ogromną popularnością i już w 1951 roku „Spójnia” była organizatorem finału Indywidualnych Mistrzostw Polski. W szeregach czerwono-żółtych występowało wielu wspaniałych zawodników odnoszących cenne sukcesy na arenie krajowej i międzynarodowej. Dnia 14.10.1951 r. odbył się Finał IMP – kolejność: 1. Włodzimierz Szwendrowski (Ogniwo Bytom) 2. Alfred Spyra (Górnik Rybnik) – ustanowił nowy rekord 90,0 sek. 3. Zbigniew Raniszewski (Gwardia Bydgoszcz). Już w 1952 roku na torze we Wrocławiu Edward Kupczyński zdobył tytuł IMP. Sukces ten powtórzył dwa lata później Mieczysław Poułkard, odbywający służbę wojskową we wrocławskim klubie. Wrocławski klub czterokrotnie doszedł do wicemistrzostwa Polski w latach 1954, 1956, 1957 1958. Ponadto w latach 50-ych XX w. zdobył w sumie 3 razy trzecie miejsce w latach 1952, 1953, 1955.

Wyniki finału IMP, w którym startował Mieczysław Kosierb:

FINAŁ – 19.07.1952r. Wrocław
1. Edward KUPCZYŃSKI (SPÓJNIA Wrocław) – 14 (3,2,3,3,3)
2. Tadeusz Fijałkowski (Budowlani Warszawa)
3. Janusz Suchecki (CWKS Warszawa)
—–
7. Mieczysław KOSIERB (SPÓJNIA Wrocław) – 8 (2,3,2,1,w)

Wyścigi z udziałem wrocławian:
2. [89,6] KUPCZYŃSKI, KOSIERB, Raniszewski, Bonin (u)
5. [90,8] KOSIERB, Wielgosz, Puper, Olejniczak (u)
6. [89,6] Szwendrowski, KUPCZYŃSKI, Glapiak, Kaznowski
9. [89,6] KUPCZYŃSKI, Fijałkowski, Dziura, Olejniczak (ns)
10. [90,6] Glapiak, KOSIERB, Maj, Ignasiak
15. [88,8] Szwendrowski, Fijałkowski, KOSIERB, Krakowiak
16. [91,0] KUPCZYŃSKI, Suchecki, Ignasiak, Puper
19. [91,4] KUPCZYŃSKI, Maj, Wielgosz, Krakowiak
20. [94,0] Suchecki, Dziura (d), KOSIERB (w), Kaznowski (w)

Osiągnięcia Mieczysława Kosierba podczas startów na żużlu:

RokWiekKlubKlasaMeczeBiegiPunktyŚr/bieg
195129WrocławEkstraliga92741.01.519
195230WrocławEkstraliga61834.01.889
195331WrocławEkstraliga377.01.000
195432WrocławEkstraliga81822.01.222
195533Łódź1 Liga397.00.778
195634WrocławEkstraliga6118.00.727
195735WrocławEkstraliga61713.00.765
195836Wrocław rez.2 Liga52134.01.619
195937Krosno2 Liga72539.01.560
196038Kraków1 Liga83231.50.984
Razem:10 sezonów61185236.51.278

Fotografie ze zbiorów Janusza Ratajczyka