Urodzony 22 lutego 1932 roku w Bruszczewie koło Śmigla, przez lata był czołową postacią tego sportu w Polsce. Kazimierz Bentke – bo o nim mowa – to postać, która na stałe zapisała się w historii polskiego żużla. Jego kariera obejmowała występy w wielu klubach, zarówno krajowych, jak i zagranicznych, a także udział w licznych prestiżowych zawodach.

Początki kariery i sukcesy drużynowe

Swoją przygodę z żużlem Kazimierz Bentke rozpoczął w 1950 roku w barwach zespołu Unii Leszno, gdzie zdobywał pierwsze szlify. Już w 1951 roku stał się podstawowym zawodnikiem tego klubu, przyczyniając się do jego sukcesów. W latach 1951–1953 Unia Leszno zdobyła trzykrotnie z rzędu tytuł Drużynowego Mistrza Polski, a Bentke miał w tych triumfach swój istotny udział. Po powrocie do Unii w 1962 roku dołożył do swojego dorobku kolejny medal, tym razem brązowy.

Starty w barwach CWKS Wrocław oraz CWKS Warszawa były związane z odbywaniem przez niego służby wojskowej. W latach 1956–1959 Bentke reprezentował Ostrovię Ostrów Wielkopolski, która wówczas rywalizowała w drugiej lidze. W 1959 roku sekcja żużlowa tego klubu zawiesiła działalność, co skłoniło Bentkego do powrotu do Leszna.

Indywidualne osiągnięcia

Kazimierz Bentke wielokrotnie uczestniczył w prestiżowych zawodach indywidualnych. Siedmiokrotnie startował w finałach Indywidualnych Mistrzostw Polski, gdzie jego najlepszym wynikiem było 5. miejsce w 1966 roku. Regularnie brał również udział w Złotym Kasku, gdzie najwyższą, ósmą lokatę uzyskał w 1964 roku.

Jego międzynarodowe sukcesy obejmowały eliminacje do Indywidualnych Mistrzostw Świata. W 1961 roku awansował do Finału Europejskiego w Wiedniu, jednak ostatecznie nie wystartował w zawodach. Brał również udział w kontynentalnych kwalifikacjach, a także w finałach Pucharu ROW oraz Criterium Asów.

Szczególne miejsce w jego dorobku zajmują występy w Memoriale Alfreda Smoczyka. Bentke jedenastokrotnie startował w finale tego turnieju, zdobywając aż sześć medali: pięć srebrnych (1959, 1963, 1964, 1965, 1967) i jeden brązowy (1968). Był także triumfatorem Turnieju o Łańcuch Herbowy Miasta Ostrowa Wielkopolskiego w 1958 roku, a rok wcześniej stanął na najniższym stopniu podium.

Zagraniczne występy i emigracja

W 1961 roku Kazimierz Bentke otrzymał zgodę na występy w brytyjskim klubie Coventry Bees, gdzie zbierał cenne doświadczenie w silnie obsadzonej lidze. W 1969 roku zdecydował się na emigrację do Niemiec, gdzie kontynuował karierę żużlową. W 1974 roku wystąpił w finale Drużynowych Mistrzostw RFN, zajmując ze swoją drużyną czwarte miejsce.

Zakończenie kariery i życie po sporcie

Ostatni mecz ligowy w Polsce Bentke rozegrał 2 listopada 1969 roku w Opolu, gdzie Unia Leszno rywalizowała z Włókniarzem Częstochowa w barażu o utrzymanie w lidze. Zdobył wówczas 9 punktów. Po przeprowadzce do Niemiec pozostał związany ze sportem żużlowym, choć już nie w roli aktywnego zawodnika.

Zmarł 13 lipca 2019 roku w Düsseldorfie w wieku 87 lat. Był jednym z zawodników, którzy na trwałe zapisali się w historii polskiego żużla, zwłaszcza w Lesznie i Ostrowie Wielkopolskim. Jego wkład w rozwój tego sportu oraz osiągnięcia na torze sprawiły, że do dziś wspominany jest z szacunkiem przez kibiców i ekspertów.

Podsumowanie

Kazimierz Bentke to bez wątpienia jedna z ikon polskiego żużla lat 50. i 60. XX wieku. Jego sukcesy drużynowe, liczne występy w prestiżowych zawodach indywidualnych oraz międzynarodowe starty świadczą o wysokim poziomie sportowym, jaki prezentował przez całą swoją karierę. Jako wychowanek Unii Leszno, legenda Ostrovii Ostrów i zawodnik z doświadczeniem międzynarodowym, pozostaje ważną postacią w historii polskiego żużla.

Zdjęcia: publiczny fb Unia Leszno z dawnych lat