W dotychczas rozegranych 75 finałach (od 1932 r poczynając) IMP na żużlu, zawodnicy Sparty sześć razy byli indywidualnymi Mistrzami Polski na żużlu.

Poniżej sylwetki naszych najlepszych z najlepszych żużlowców.

Edward Kupczyński – urodzony w 1929 r we Lwowie zawodnik swoje starty rozpoczął w 1950 r w Warszawie. W roku następnym był już we Wrocławiu. W barwach Sparty (Spójni, Ślęzy) występował w latach 1951 – 1958. Niekwestionowany lider wrocławskiego zespołu w latach 50-ych. Zdobywca największej ilości medali w rozgrywkach o Indywidualne Mistrzostwo Polski spośród wszystkich zawodników Sparty.

Jako zawodnik Sparty (Spójni, Ślęzy) Wrocław pomiędzy 1951 a 1958 r. ośmiokrotnie uczestniczył w finałach Indywidualnych Mistrzostw Polski, zdobywając 5 medali: złoty (Wrocław 1952), dwa srebrne (cykl turniejów 1956, Rybnik 1958) oraz dwa brązowe (cykl turniejów 1954, Rybnik 1957). Inne indywidualne sukcesy odniósł m.in. w Criterium Asów w Bydgoszczy (I m. – 1954, II m. – 1953), Memoriałach Alfreda Smoczyka w Lesznie (I m. – 1955, III m. – 1956, 1958).

W latach 1956–1958 trzykrotnie reprezentował Polskę w eliminacjach Indywidualnych Mistrzostw Świata, dwukrotnie awansując do finałów europejskich (Oslo 1956 – VIII m. oraz Warszawa 1958 – XIII m.).

W latach 1950–1971 startował w rozgrywkach o Drużynowe Mistrzostwo Polski, reprezentując kluby: Związkowiec Warszawa (1950), Spójnia (Sparta, Ślęza) Wrocław (1951–1958), Polonia Bydgoszcz (1960–1966) oraz Gwardia Łódź (1967–1971). Był czterokrotnie srebrnym (1954, 1956, 1957, 1958) oraz pięciokrotnie brązowym (1953, 1955, 1960, 1961, 1964) medalistą DMP.

Jest to, jak do tej pory najbardziej utytułowany zawodnik Sparty, jeśli chodzi o zdobyte medale na IMP. Trochę niesłusznie zapomniany. Może wynika to z tego, iż Edward Kupczyński największe sukcesy odnosił w latach 50-ych XX wieku…

Bilans medali IMP uzyskanych w barwach Sparty: 1 złoty, 2 srebrne, 2 brązowe.

Mieczysław Połukard – urodzony w 1930 r. w Wołominie. Karierę żużlową zaczynał we Wrocławiu. W barwach Sparty Wrocław startował do 1955 roku. Jest pierwszym Polakiem, który startował w Finale Indywidualnych Mistrzostw Świata w 1959 r już jako zawodnik Polonii Bydgoszcz zajmując w tym finale 12 miejsce z 5 punktami. W 1954 r został Indywidualnym Mistrzem Polski uzyskując 33 pkt. Rozegrano wówczas 5 turniejów we Wrocławiu, Katowicach, Lesznie, Bydgoszczy i Warszawie. Do klasyfikacji generalnej IMP zaliczano trzy najlepsze wyniki z pięciu rozegranych turniejów. Wówczas trzeci był Edward Kupczyński (z 27 pkt) a na 11 miejscu uplasował się Alojzy Frach ze Sparty Wrocław. Jako ciekawostkę należy podać fakt, iż najwięcej punków w pięciu turniejach uzyskał Janusz Suchecki z CWKS Warszawa (43 pkt), później Edward Kupczyński (41 pkt), a 36 pkt uzyskał Eugeniusz Nazimek z Bydgoszczy. Mieczysław Połukard uzyskał tylko 35 pkt. Ale jak się okazało był najbardziej skuteczny.

Wystąpił także w trzech finałach Drużynowych Mistrzostw Świata: 1960 – 4 miejsce; 1961 – 1 miejsce i 1962 – 3 miejsce. Ośmiokrotnie startował w finałach Indywidualnych Mistrzostw Polski: 1954 – 1 miejsce (w 1956 i 1961 zajął 4 miejsce). Startował również w finałach Złotego Kasku jednak bez medali.

W 1968 podjął decyzję o zakończeniu kariery zawodniczej. W ostatnim meczu po wypadku na torze, trafił do szpitala, gdzie amputowano mu nogę.  Swoje dalsze losy związał z Bydgoszczą.

Zmarł tragicznie 25 października 1985 na murawie stadionu bydgoskiej Polonii podczas treningu adeptów (kandydaci na żużlowców) – od tyłu uderzył w niego młody zawodnik z Gorzowa Wlkp., który nie opanował motocykla.

Bilans medali IMP uzyskanych w barwach Sparty: 1 złoty.

Konstanty Pociejkowicz  – ur. w 1932 r. pod Nowogródkiem na Litwie, zmarł w 2003 r. we Wrocławiu.

Sport żużlowy uprawiał w latach 1955–1972, przez całą karierę reprezentując klub Sparta (Ślęza) Wrocław. Był siedmiokrotnym medalistą Drużynowych Mistrzostw Polski: trzykrotnie srebrnym (1956, 1957, 1958) oraz czterokrotnie brązowym (1955, 1963, 1967, 1968). Pomiędzy 1957 a 1971 ośmiokrotnie uczestniczył w finałach Indywidualnych Mistrzostw Polski, największy sukces odnosząc w 1960 r. w Rybniku, gdzie zdobył złoty medal z kompletem 15 pkt. Był wtedy zawodnikiem drugoligowej Sparty Wrocław. W 1959 r. zajął II m. (za Stanisławem Tkoczem) w Criterium Asów, a w 1960 r. zajął II m. (za Edwardem Kupczyńskim) w Memoriale im. Zbigniewa Raniszewskiego (oba turnieje odbyły się w Bydgoszczy). Czterokrotnie startował w turniejach o „Złoty Kask” (najlepsze wyniki: trzykrotnie VI m. w latach 1962, 1967 i 1968).

W 1960 r. reprezentował Polskę w rozegranym w Goteborgu finale Drużynowych Mistrzostw Świata, w którym polscy zawodnicy zajęli IV miejsce. Wielokrotnie startował w eliminacjach Indywidualnych Mistrzostw Świata, trzykrotnie awansując do finałów europejskich: Goteborg 1959 – X m., Londyn 1966 – XII m. oraz Wrocław 1968 – XVI m.

Bilans medali IMP uzyskanych w barwach Sparty: 1 złoty.

Tomasz Jędrzejak – urodzony w 1979 r.w Ostrowie, zmarły tragicznie w 2018 r. Wychowanek Iskry Ostrów Wlkp. do Wrocławia trafił w 2002 r., gdzie startował przez dwa kolejne sezony. Wcześniej Tomasz Jędrzejak odnosił już sukcesy w krajowym żużlu. W 1999 r. został Młodzieżowym Mistrzem Polski Par Klubowych wspólnie z Karolem Malechą i Michałem Szczepaniakiem (Iskra Ostrów). W 2000 r. zostaje Drużynowym Młodzieżowym Mistrzem Polski w barwach Włókniarza Częstochowa. W kolejnych dwóch sezonach zajmuje trzecie miejsce w Mistrzostwach Polski Par Klubowych (m.in. ze Sławomirem Drabikiem w 2000 r. i Grzegorzem Walaskiem w 2001 r.) w barwach Włókniarza .

W pierwszym sezonie w barwach Atlasa wywalczył brązowy medal w Drużynowych Mistrzostwach Polski. W 2003 r. zdobywa swój pierwszy indywidualny medal w seniorskim żużlu. Jest to brązowy medal Indywidualnych Mistrzostw Polski.  W sezonach 2004 – 2006 startuje w barwach klubu z Ostrowa.

Tomasz Jędrzejak wraca do Sparty w 2007. W tym samym roku został wyznaczony jako „rezerwa toru” w zawodach Grand Prix Europy we Wrocławiu, jednak nie miał okazji do startu. Po sezonie 2009 odchodzi z WTS-u, do Unii Tarnów. Jednak tam nie ma zbyt wielu okazji do zaprezentowania swoich nieprzeciętnych umiejętności. W latach 2011–2017 ponownie jest zawodnikiem Sparty Wrocław. I to w tym okresie odnosi swoje największe seniorskie sukcesy. Tomasz Jędrzejak zostaje kapitanem drużyny. Jest ulubieńcem publiczności, za ogromne serce do walki. Pod koniec sezonu 2017 był tylko rezerwowym w drużynie Sparty. Bardzo chciał zdobyć tytuł Drużynowego Mistrza Polski i po finałowym meczu we Wrocławiu Sparty z Unią Leszno był bardzo zawiedziony, że trener nie wystawił go do składu w tym meczu. Może dlatego po sezonie 2017 opuścił Wrocław… W 2012 osiągnął swój największy sukces zostając Indywidualnym Mistrzem Polski na torze w Zielonej Górze.

W Mistrzostwach Polski Par Klubowych zdobył dla Sparty następujące medale:

2007 – wspólnie z Tomaszem Gapińskim i Krzysztofem Słaboniem zdobywa w Częstochowie srebrny medal (za Unią Tarnów);

2011 z Piotrem Świderskim i Maciejem Janowskim w Zielonej Górze wywalczył złoto;

2013 ze Zbigniewem Sucheckim i Patrykiem Dolnym zdobywa brąz na torze w Gorzowie (1 miejsce Unia Tarnów, 2 miejsce Stal Gorzów);

2017 – kwiecień wspólnie z Szymonem Woźniakiem zdobywa złoto na torze w Rawiczu w mistrzostwach za rok 2016.

W 2018 reprezentował barwy Stali Rzeszów.

14 sierpnia 2018 został znaleziony martwy we własnym domu. Pochowany jest na cmentarzu w Ostrowie Wielkopolskim

Bilans medali IMP uzyskanych w barwach Sparty: 1 złoty, 1 brązowy.

Maciej Janowski – urodzony w 1991 r. we Wrocławiu. Obecnie najbardziej utytułowany polski zawodnik w drużynie Sparty. Jest wychowankiem klubu z Wrocławia. Trudno w paru zdaniach opisać jego sukcesy.

Od 2007 r. startuje w barwach Sparty Wrocław do dzisiaj z wyjątkiem sezonów 2012-2013, kiedy to reprezentował barwy Unii Tarnów.

Startował w klubach z Anglii i Szwecji. Obecnie oprócz Sparty reprezentuje barwy klubu Dackarna Malilla (od 2016 r.)

Jest stałym uczestnikiem cyklu GP. Pięciokrotnie wygrał zawody SGP (w 2017 r dwukrotnie). W sezonach 2017 i 2018 zajmował czwarte miejsce w klasyfikacji generalnej Speedway Grand Prix. Łącznie w 51 startach, zwyciężył 5 razy, 13 razy stawał na podium, biorąc udział w 15 finałach. Łącznie zdobył 462 punkty w tych zawodach.

Indywidualny Mistrz Polski 2015 na żużlu w Gorzowie Wlk. Indywidualny Mistrz Świata Juniorów na żużlu z 2011. Ponadto dwa razy był wicemistrzem Świata Juniorów – w 2010 za Darcym Wardem, a w 2012 za Michaelem Jepsenem Jensenem. Jest trzykrotnym Drużynowym Mistrzem Świata Juniorów.

Mistrz świata z reprezentacją Polski w 2013 roku. Medalista Drużynowych Mistrzostw Świata na żużlu. Medalista Indywidualnych Mistrzostw Polski na żużlu. Wielokrotny medalista Mistrzostw świata, Europy oraz Polski juniorów – indywidualnie, drużynowo i w parach. Zdobywca Złotego, Srebrnego i Brązowego Kasku. Drużynowy Mistrz Polski (2012 z Unią Tarnów), Szwecji (2011, 2013) oraz Wielkiej Brytanii (2013, 2014, 2015).

W Polsce jest zwycięzcą wszystkich kategorii rozgrywek, zarówno w kategorii młodzieżowej jak i w seniorskiej. Tytuły DMP, Złoty Kask, MDMP, MMPPK, czy też jeden z tytułów MIMP zdobywał będąc zawodnikiem Unii Tarnów.

W polskiej lidze zadebiutował 12 sierpnia 2007 r. w barwach klubu Sparta Wrocław, którego jest wychowankiem.

Jest jedynym zawodnikiem Sparty, który może w tym sezonie poprawić zdobycze medalowe Edwarda Kupczyńskiego.

Czego Maciejowi Janowskiemu z całego serca życzymy.

Bilans medali IMP uzyskanych w barwach Sparty: 1 złoty, 1 srebrny, 1 brązowy.

Szymon Woźniak – urodzony w 1993 r. w Tucholi. Swoją karierę rozpoczął w 2004 roku od startów w mini żużlu. W rozgrywkach juniorskich osiągnął wiele sukcesów, m.in. tytuł indywidualnego mistrza Polski. Od początku kariery, tj. od roku 2004, reprezentował Polonię Bydgoszcz.

13.09.2014 r. Szymon Woźniak zdobył tytuł Młodzieżowego Indywidualnego Mistrza Polski na torze w Gorzowie Wielkopolskim.

Od sezonu 2016 reprezentował barwy Sparty Wrocław, do której przeszedł z pierwszoligowej wówczas Polonii. Był to bardzo trudny sezon dla żużlowców Sparty, gdyż z powodu remontu Stadionu Olimpijskiego, Sparta, jako gospodarz, swoje mecze rozgrywała na torze w Poznaniu. W Sparcie Wrocław Szymon Woźniak świętuje, jak dotąd swoje największe sukcesy w dorosłym żużlu. Najpierw w kwietniu 2017 r. na torze w Rawiczu zostaje (wspólnie z Tomaszem Jędrzejakiem) Mistrzem Polski Par Klubowych za rok 2016.

Później. 2 lipca 2017, na torze w Gorzowie Wielkopolskim zostaje Indywidualnym Mistrzem Polski. Swoje indywidualne tytuły (juniorski i seniorski) zdobywa więc na tym samym torze w Gorzowie Wielkopolskim. Rok 2017 kończy tytułem Drużynowego Wicemistrza Polski ze Spartą Wrocław. Po sezonie 2017 odchodzi ze Sparty do Stali Gorzów, w której startuje do dziś.

W 2018 r. ze Stalą Gorzów zajmuje również drugie miejsce w rozgrywkach o DMP.

W 2018 r debiutuje w Speedway Grand Prix. Na torze w Gorzowie Wlkp. uzyskuje 8 punktów.

Bilans medali IMP uzyskanych w barwach Sparty: 1 złoty.