Po największym sukcesie reprezentacji Polski i zdobyciu złotego medalu w 1961 w drużynowych mistrzostwach Polski we Wrocławiu, przyszło trzecie miejsce w rywalizacji teamów rok później w czechosłowackim wówczas Slanym.
W Polsce liczono, że również w 1963 roku nasi reprezentanci przywiozą medal z czwartej edycji DMŚ.
Zawody finałowe odbyły się 31 sierpnia 1963 roku w stolicy Austrii Wiedniu na Praterze.
Tytułu mistrzowskiego, wywalczonego w 1962 roku w Slaným, broniła reprezentacja Szwecji.
Schemat rozgrywek był taki, iż zaplanowano rozegranie czterech półfinałów z których tylko zwycięzcy awansowali do finału drużynowych mistrzostw świata. Również Szwedzi musieli na torze wywalczyć sobie awans do finału światowego.
Polacy wygrali czwórmecz rozgrywany w Ufie. Nasza drużyna o jeden punkt wyprzedziła gospodarzy tych zawodów – ekipę ZSRR.
Niestety w rozegranym 31 sierpnia na wiedeńskim Praterze finale drużynowych mistrzostw świata nasz zespół stanowił tylko tło dla rywali.
W całym czwórmeczu nasi reprezentanci zgromadzili tylko siedem punktów. Do mety zazwyczaj dojeżdżali na trzecim liub czwartym miejscu. Jedynie Henryk Żyto w swoim trzecim starcie przyjechał do mety na drugim miejscu.
Na pewno był to występ który nie przynosił chwały polskiemu speedwayowi i należy o nim jak najszybciej zapomnieć.
Jednym smutek – innym radość. Na drugim biegunie tych zawodów była drużyna Czechosłowacji. Czesi w Wiedniu osiągnęli swój największy sukces, który przez lata nie został wyrównany. Dopiero w 1999 roku w Pardubicach już reprezentacja Czech powtórzyła sukces z Austrii zajmując w finale DMŚ drugie miejsce – tuż za Australią.
Po trzeci, a drugi z rzędu, sukces w historii sięgnęli żużlowcy Szwecji. W ich składzie brylowali Bjorn Knutsson i Per Olof Soderman. Nieco słabszy dzień miał Ove Fundin.
Trzecie miejsce zajęli Brytyjczycy, którzy w swoim składzie mieli mion Nowozelandczyka Barry Briggsa (który był tego dnia niepokonany i zdobył komplet 12 punktów), czy Australijczyka Petera Moore’a.
Drużynowe Mistrzostwa Świata, 31 sierpnia 1963 rok, Prater Wiedeń:
I. Szwecja – 37 pkt.
Bjorn Knutsson – 11 (3,3,3,2)
Ove Fundin – 7 (2,2,-,3)
Per Olaf Soderman – 10 (3,3,1,3)
Gote Nordin – 6 (3,2,w,1)
Rez. Rune Sormander – 3 (3)
II. Czechosłowacja – 27 pkt.
Antonin Kasper – 10 (2,3,2,3)
Stanislav Kubicek – 7 (1,1,3,2)
Lubos Tomicek – 5 (0,1,2,2)
Miroslav Smid – 5 (2,1,1,1)
Rez. Zdenek Kovar – ns
III. Wielka Brytania – 25 pkt.
Dick Fisher – 4 (0,2,1,1)
Barry Briggs – 12 (3,3,3,3)
Peter Craven – 8 (2,2,2,2)
Peter Moore – 1 (0,0,0,1)
Rez. Leo McAuliffe – ns
IV. Polska – 7 pkt.
Joachim Maj – 1 (1,0,-,1)
Marian Kaiser – 1 (0,0,1,0)
Henryk Żyto – 4 (1,1,2,0)
Stanisław Tkocz – 1 (1,0,0,0)
Rez. Andrzej Pogorzelski – 0 (0)
Zdjęcie: http://www.internationalspeedway.co.uk. Na zdjęciu: Antonin Kasper, Lubos Tomicek, Stanislav Kubicek, Miroslav Smid, Zdenek Kovar
