Jakiś czas temu pisałem o zawodach sidecarów na torze klasycznym.
Tym razem parę słów o takiej rywalizacji na torze trawiastym. Najważniejszymi zawodami w tej odmianie speedwaya jest coroczny czempionat europejski. Mistrzostwa Europy w sidecar-speedwayu na torze trawiastym odbywają się od roku 1980, choć wyścigi sidecarów na trawie odbywają się na świecie co najmniej od siedemdziesięciu lat!

W finale Mistrzostw Europy startuje rokrocznie 12 załóg (oraz 2 rezerwowe) z czego 6 jest nominowanych przez poszczególne federacje a pozostałych 6 (oraz załogi rezerwowe) wyłanianych jest w zawodach półfinałowych.

Czołówkę europejską stanowią Niemcy, Brytyjczycy, Holendrzy oraz Francuzi. W przeszłości finał Mistrzostw Europy poprzedzały nawet 2 półfinały. Wyścigi odbywają się z udziałem 6 duetów. Motocykle używane w sidecar-speedwayu na torze trawiastym mają pojemność silnika 500 lub 1000 centymetrów sześciennych (każda klasa ściga się oczywiście w swoim gronie).

W Mistrzostwach Europy rywalizacja odbywa się tylko na silnikach o pojemności 500 centymetrów sześciennych. Na torach klasycznych z kolei pojemność silnika wynosi jeden litr. Motocykle wyglądają także znacznie inaczej niż w klasycznym sidecar-speedwayu.

Zdecydowanie najmocniejszym krajem w historii rywalizacji są Niemcy a najlepszym zawodnikiem jest ich przedstawiciel – Thomas Kunert, który aż 11 krotnie triumfował (jako kierowca) w Mistrzostwach Europy.

Zawody w sidecar-speedwayu na trawie są bardzo widowiskowe i wielka szkoda, iż nie możemy zobaczyć takich wyścigów w Polsce. Oby kiedyś w przyszłości zagościły one nad Wisłą i Odrą.