Jarosław Olszewski, urodzony 27 stycznia 1969 roku w Gdyni, należy do grona żużlowców, którzy w drugiej połowie lat 80. i w latach 90. stanowili ważne ogniwo krajowej czołówki. Choć nigdy nie sięgnął po mistrzostwo Polski ani świata, jego dorobek sportowy – zarówno indywidualny, jak i drużynowy – plasuje go wśród najbardziej rozpoznawalnych zawodników swojego pokolenia.
Był wychowankiem gdańskiego Wybrzeża, z którym związał się praktycznie przez całą pierwszą dekadę kariery. Licencję żużlową zdobył w 1985 roku, a w tym samym sezonie zadebiutował w rozgrywkach ligowych. W pierwszym występie ligowym, w czterech biegach, nie zdobył punktów, jednak był częścią zespołu, który wywalczył wówczas srebrny medal Drużynowych Mistrzostw Polski – jedyny medal DMP zdobyty przez Olszewskiego w barwach Wybrzeża Gdańsk.
Stały progres i szybkie wejście do kadry
Na stałe do składu gdańskiego zespołu wszedł w 1986 roku, z sezonu na sezon stając się coraz mocniejszym punktem drużyny. Już od tego momentu zwrócił na siebie uwagę selekcjonerów – od 1986 roku był regularnie powoływany do reprezentacji Polski, początkowo młodzieżowej, a następnie seniorskiej.
Pierwsze znaczące sukcesy indywidualne przyszły szybko. W 1987 roku zdobył:
- srebrny medal Brązowego Kasku,
- brązowy medal Młodzieżowych Indywidualnych Mistrzostw Polski.
Rok 1988 okazał się jednym z najlepszych w jego karierze juniorskiej – wygrał zarówno Srebrny Kask, jak i Brązowy Kask, potwierdzając przynależność do ścisłej krajowej czołówki młodego pokolenia.
Międzynarodowa arena i pechowy baraż z Rickardssonem
Olszewski trzykrotnie wystąpił w finałach Indywidualnych Mistrzostw Świata Juniorów. Najlepszy rezultat osiągnął w 1990 roku we Lwowie, gdzie zajął czwarte miejsce, przegrywając baraż o brązowy medal z Tonym Rickardssonem. Zdobył wówczas 10 punktów, a występ ten uznawany jest za jego najlepszy rezultat międzynarodowy.
W eliminacjach Indywidualnych Mistrzostw Świata seniorów startował trzykrotnie, za każdym razem odpadając w półfinałach kontynentalnych. W 1995 roku brał udział w eliminacjach do cyklu Speedway Grand Prix, docierając aż do finału kontynentalnego.
Medale w kraju i solidność ligowa
W krajowych rozgrywkach seniorskich był czterokrotnym finalistą Indywidualnych Mistrzostw Polski:
- 1992 (Zielona Góra) – 16. miejsce,
- 1993 (Bydgoszcz) – 4. miejsce (uznane za sporą niespodziankę),
- 1994 (Wrocław) – brązowy medal,
- 1995 (Wrocław) – 9. miejsce.
W 1995 roku dołożył do tego drugie miejsce w Złotym Kasku, przegrywając jedynie z Tomaszem Gollobem.

Drużynowe sukcesy i zmiana barw klubowych
W 1989 roku, wspólnie z Tomaszem Gollobem oraz rezerwowym Jarosławem Kalinowskim, zdobył złoty medal Młodzieżowych Mistrzostw Polski Par Klubowych.
Po sezonie 1995 zdecydował się opuścić macierzysty klub i przenieść do Polonii Philips Piła. Zmiana barw nie wpłynęła jednak korzystnie na jego indywidualną formę. Mimo to w barwach pilskiego klubu sięgnął po trzy medale Drużynowych Mistrzostw Polski:
- brąz – 1996,
- brąz – 1997,
- srebro – 1998.
Schyłek kariery i epizody ligowe
W 1999 roku nie startował w rozgrywkach ligowych. Po rocznej przerwie wrócił do ścigania w Śląsku Świętochłowice, gdzie wystąpił w sześciu meczach, osiągając średnią 1,633 punktu na bieg.
Pod koniec sezonu 2002 zaliczył jeszcze epizod w TŻ Opole, występując w barażu o utrzymanie w pierwszej lidze przeciwko Gwardii Warszawa. Na trudnym, mokrym torze zdobył 4 punkty w pięciu wyścigach.
W kolejnym sezonie wrócił jeszcze do Polonii Piła, jednak klub został zdegradowany, a sam Olszewski wystąpił w drugiej lidze tylko w jednym meczu, nie zdobywając punktów. Po tym sezonie definitywnie zakończył karierę sportową.
Życie po żużlu
Po zakończeniu kariery przebywał przez pewien czas w Stanach Zjednoczonych, gdzie okazyjnie startował w zawodach żużlowych i pomagał młodym amerykańskim zawodnikom. Następnie wrócił do Polski i do 2014 roku pracował jako trener w szkółce mini żużlowej w Gdańsku, pozostając związany z macierzystym klubem już w roli szkoleniowca.
Najważniejsze osiągnięcia Jarosława Olszewskiego (wybrane):
- 4. miejsce IMŚJ (1990)
- Brązowy medal IMP (1994)
- 2. miejsce Złotego Kasku (1995)
- Zwycięzca Srebrnego i Brązowego Kasku (1988)
- Złoty medal MMPPK (1989)
- Medalista DMP: 1985 – srebro, 1996–1997 – brąz, 1998 – srebro
Zdjęcia: publiczny FB Wybrzeże Gdańsk






