W sezonie 2001 Indywidualne Mistrzostwa Australii odbyły się 3 lutego na Riverview Speedway w Murray Bridge w Australii Południowej. Były trzeci zawodnik Indywidualnych Mistrzostw Świata (1990 rok na torze Odsal w Bradford) Todd Wiltshire zdobył po raz drugi tytuł czempiona kraju kangurów. Po XX biegach zawodów miał na swoim koncie 14 punktów. Tyle samo co indywidualny mistrz Australii z 2000 r – Leigh Adams. Jednak w biegu dodatkowym lepszy był Wiltshire.

Mick Poole z Nowej Południowej Walii w biegu o brąz pokonał Steve’a Johnstona z Perth, gdyż obaj zgromadzili po 10 oczek. Kolejnych trzech zawodników zgromadziło po 9 punktów. I o piąte miejsce – ostatnie gwarantujące udział w Finale Zamorskim również konieczne było rozegranie dodatkowego biegu. Wygrał go Shane Parker pokonując Bretta Woodifielda i Ngela Sadlera.

Wyniki Indywidualnych Mistrzostw Australii 3 lutego 2001 r.:
1. Todd Wiltshire – 14+3 pkt.
2. Leigh Adams – 14+2
3. Mick Poole – 10+3
4. Steve Johnston – 12+2
5. Shane Parker – 9+3
6. Brett Woodifield – 9+2
7. Nigel Sadler – 9+1
8. Craig Watson – 8
9. Jason Lyons – 8
10. Travis McGowan – 6
11. Adam Shields – 5
12. Lee Redmond – 4
13. Russell Harrison – 4
14. Davey Watt – 2
15. Dean Wiseman – 2
16. Christian Henry – 1
Rez. Ford Keane – 1

Todd Wiltshire – kariera przerwana, odbudowana i ponownie zapisana złotymi literami

Todd Wiltshire to postać nietuzinkowa w historii światowego żużla. Australijczyk, który w młodym wieku szturmem wdarł się do światowej czołówki, a później – po dramatycznej kontuzji – potrafił wrócić na tor i ponownie sięgnąć po największe sukcesy. Jego kariera to przykład determinacji, odporności psychicznej i sportowej klasy.

Początki i wyjazd do Europy

Urodzony 26 września 1968 roku w Bankstown w Australii Todd Wiltshire rozpoczął poważne ściganie na żużlu w 1986 roku. Już na wczesnym etapie kariery było widać, że dysponuje ogromnym potencjałem, który szybko zwrócił uwagę europejskich klubów.

W 1988 roku przeniósł się na Wyspy Brytyjskie, podpisując kontrakt z Wimbledon Dons. Dwa lata później został zawodnikiem Reading Racers, gdzie kontynuował rozwój i budował swoją pozycję w ligowym żużlu.

Sensacja w Bradford i medal MŚP

Rok 1990 okazał się przełomowy. Jako 22-latek Wiltshire wystartował w finale Indywidualnych Mistrzostw Świata na torze Odsal Stadium w Bradford i był jedną z największych rewelacji turnieju. Zdobył 12 punktów, co dało mu trzecie miejsce na świecie. Wyprzedzili go jedynie Per Jonsson i Shawn Moran, a za jego plecami znalazł się m.in. legendarny Hans Nielsen.

Jeszcze w tym samym sezonie, na torze Ellermühle w Landshut, wraz z Leighem Adamsem sięgnął po srebrny medal Mistrzostw Świata Par. Australijczycy musieli uznać wyższość jedynie reprezentacji Danii.

Dramatyczna kontuzja i przerwa w karierze

W styczniu 1992 roku, na torze w Adelaide, kariera Wiltshire’a znalazła się na krawędzi. Groźny upadek zakończył się poważną kontuzją kręgosłupa, która realnie groziła jej zakończeniem. Australijczyk przeszedł długą i żmudną rehabilitację.

W okresie przerwy od ścigania pozostał jednak blisko żużla – pracował jako menadżer i mechanik Marvyna Coxa, nie tracąc kontaktu ze sportem i środowiskiem.

Wielki powrót i niemiecka droga do elity

W 1997 roku Todd Wiltshire podjął decyzję o powrocie na tor. Startując na niemieckiej licencji, już w pierwszym sezonie sięgnął po złoty medal indywidualnych mistrzostw Niemiec, a sukces ten powtórzył również w 1998 roku.

Forma rosła z miesiąca na miesiąc. Po powrocie do Australii zdobył mistrzostwo kraju w 1999 roku, a następnie powtórzył ten wyczyn w 2001 roku, potwierdzając, że znów należy do światowej czołówki.

Sezon 1999 – rok pełni sukcesów

Rok 1999 był jednym z najlepszych w jego karierze. Oprócz mistrzostwa Australii Wiltshire zdobył złoty medal Drużynowych Mistrzostw Świata w Pardubicach, a także wygrał Finał Interkontynentalny w Poole, co dało mu powrót do elity światowej i starty w cyklu Grand Prix.

W mistrzostwach świata GP:

  • 2000 – 8. miejsce (debiut),
  • 2001 – 8. miejsce,
  • 2002 – 15. miejsce,
  • 2003 – 19. miejsce.

Choć indywidualnie nie powtórzył już podium z 1990 roku, pozostawał bardzo ważnym ogniwem reprezentacji Australii.

Filary reprezentacji Australii

Po powrocie na tor największe sukcesy odnosił w drużynie narodowej. Poza złotem DMŚ w 1999 roku, triumfował także:

  • w 2001 roku we Wrocławiu (Stadion Olimpijski),
  • w 2002 roku w Peterborough.

Był jednym z liderów australijskiej ekipy w okresie jej dominacji na arenie międzynarodowej.

Polska karta kariery

Wiltshire miał również bogaty epizod w polskiej lidze. Po raz pierwszy pojawił się w Polsce w 1991 roku, reprezentując barwy Włókniarza Częstochowa (wówczas II liga).

Po powrocie do ścigania reprezentował następujące kluby w Polsce:

  • 1997 – Wybrzeże Gdańsk,
  • 1998 – RKM Rybnik,
  • 2000–2003 – Polonia Bydgoszcz.

Z bydgoskim klubem odniósł największe sukcesy – przez cztery sezony nie schodził z podium Drużynowych Mistrzostw Polski:

  • złoto – 2000, 2002,
  • brąz – 2001, 2003.