Żużlowiec, który przez całą swoją sportową karierę reprezentował barwy jednego klubu – Wybrzeża Gdańsk. Leszek Marsz urodził się 7 stycznia 1949 roku w Gdyni. Na torach ligowych ścigał się w latach 1968–1979, zapisując się w historii gdańskiego żużla jako solidny i skuteczny zawodnik drużynowy, a także medalista rozgrywek młodzieżowych.

Choć nigdy nie sięgnął po najwyższe indywidualne laury w seniorskim żużlu, przez wiele sezonów należał do filarów zespołu, a jego dorobek sportowy do dziś pozostaje istotnym elementem historii klubu z Gdańska.

Późny start i szybki awans do ligi

Marsz rozpoczął swoją przygodę z żużlem stosunkowo późno – licencję zdobył w wieku 19 lat. W realiach tamtych lat nie stanowiło to jednak bariery nie do pokonania. Już w pierwszych sezonach udowodnił, że potrafi odnaleźć się w ligowej rywalizacji.

W swoim pierwszym sezonie ligowym wystąpił w 19 biegach, zdobywając 16 punktów z bonusami. Choć nie były to wyniki wybitne, dawały wyraźny sygnał, że zawodnik posiada potencjał do dalszego rozwoju.

Medale młodzieżowe i regularność w krajowej czołówce

Największe sukcesy indywidualne Leszka Marsza przypadły na starty w rozgrywkach młodzieżowych. Czterokrotnie występował w finałach MIMP. Dwukrotnie zdobył brązowy medal Młodzieżowych Indywidualnych Mistrzostw Polski:

  • 1970 – Zielona Góra
  • 1972 – Leszno

Poza medalowymi startami:

  • w 1969 roku w Lublinie zajął VIII miejsce,
  • w 1971 roku w Toruniu uplasował się na XIII pozycji.

Był również trzykrotnym finalistą turnieju o Srebrny Kask:

  • 1969 – VI miejsce,
  • 1970 – III miejsce,
  • 1971 – IX miejsce.

Starty w IMP, Złotym Kasku i MPPK

Marsz dwukrotnie awansował do finałów Indywidualnych Mistrzostw Polski:

  • 1973 – Rybnik: XI miejsce,
  • 1974 – Gorzów Wielkopolski: XIII miejsce.

Dwa razy znalazł się również w gronie finalistów Złotego Kasku:

  • 1973 – XV miejsce,
  • 1976 – XIX miejsce.

Startował także w Mistrzostwach Polski Par Klubowych:

  • 1975 – Leszno: VI miejsce,
  • 1976 – Gdańsk: IV miejsce, tuż za podium.

Ponadto w 1973 roku w Bydgoszczy zdobył II miejsce w Memoriale Zbigniewa Raniszewskiego.

Lider Wybrzeża i srebro Drużynowych Mistrzostw Polski

Największym zespołowym osiągnięciem Leszka Marsza był srebrny medal Drużynowych Mistrzostw Polski w 1978 roku, wywalczony w barwach Wybrzeża Gdańsk.

W latach 1972–1975 należał do najpewniejszych punktów drużyny. W czterech kolejnych sezonach jego średnia biegowa przekraczała dwa punkty, a roczna skuteczność nie spadała poniżej 2,1 punktu na bieg. Był zawodnikiem, który potrafił wziąć na siebie odpowiedzialność za wynik zespołu.

W gdańskim środowisku uczył się od uznanych postaci żużla – Zbigniewa Podleckiego i Henryka Żyto, którzy stanowili dla niego punkt odniesienia w dalszym rozwoju.

Kontuzja, paraliż ręki i przedwczesny koniec kariery

Kariera Leszka Marsza zakończyła się w 1979 roku, gdy miał zaledwie 30 lat. Decyzja o rozstaniu ze sportem była bezpośrednio związana z poważnymi problemami zdrowotnymi.

Podczas zawodów w Bydgoszczy doznał złamania ręki z przemieszczeniem. Początkowo zakładano, że rehabilitacja potrwa około sześciu tygodni, jednak w rzeczywistości ręka pozostała sparaliżowana przez pięć lat, co definitywnie przekreśliło możliwość powrotu na tor.

Po zakończeniu kariery Marsz skupił się na życiu prywatnym oraz działalności biznesowej, znikając z bieżącego życia żużlowego.

Pamięć o zawodniku

Choć od zakończenia jego kariery minęły dekady, Leszek Marsz pozostaje jedną z ważnych postaci w historii Wybrzeża Gdańsk. 7 stycznia 2026 roku obchodzi 77. urodziny, a pamięć o jego osiągnięciach wciąż funkcjonuje wśród kibiców gdańskiego żużla.

Był przykładem zawodnika oddanego jednemu klubowi, solidnego ligowca i sportowca, którego karierę przerwały okoliczności niezależne od talentu i ambicji.

Zdjęcie: publiczny Fb Wybrzeża Gdańsk