Wydarzenia ostatnich tygodni rzucają nowe światło na postać Tomasza Walczaka – komisarza toru żużlowej PGE Ekstraligi. Z pozoru osoba funkcyjna, której nadrzędnym obowiązkiem jest zachowanie bezstronności i dbałość o przebieg zawodów, okazała się być osobą z mocno zarysowanymi sympatiami klubowymi, a nawet — jak wskazują liczne nagrania i świadkowie — prowokatorem kontrowersyjnych zachowań wobec kibiców i zawodników drużyn z Wrocławia.

Z Zielonej Góry… na zaplecze Zastalu

Tomasz Walczak nie ukrywa swoich związków z Zieloną Górą. W przeszłości był kierownikiem drużyny żużlowej Falubazu, a obecnie aktywnie wspiera Orlen Zastal Zielona Góra — koszykarski zespół z tego miasta — także jako sponsor. Jako prywatna osoba ma prawo kibicować, komu chce. Problem zaczyna się wtedy, gdy te kibicowskie emocje zaczynają wpływać na profesjonalne decyzje i zachowania w trakcie pełnienia oficjalnych obowiązków.

21 marca 2025 roku, w Hali Orbita we Wrocławiu, podczas meczu Śląska z Zastalem Zielona Góra, Walczak – ubrany w klubową koszulkę gości – znalazł się tuż za ławką rezerwowych zespołu z Zielonej Góry, w miejscu zarezerwowanym dla osób blisko związanych z drużyną przyjezdną (co jest praktykowane we Wrocławiu w tej hali na meczach koszykówki). Nie był anonimowym widzem. Nie był przypadkowym fanem. Był jednym ze „swoich”. Gdy Śląsk Wrocław pokonał Zastal 91:82, emocje w sektorze gości sięgnęły zenitu. W sieci krążą już nagrania, na których Walczak wykonuje obsceniczne gesty w kierunku kibiców gospodarzy, w tym środkowy palec – symbol powszechnie uznawany za obraźliwy.

Komisarz kontra Janowski

Nie minęły dwa miesiące, a Tomasz Walczak (w piątek 6 czerwca) ponownie znalazł się w centrum kontrowersji — tym razem w roli komisarza toru podczas meczu żużlowego pomiędzy Krono-Plast Włókniarzem Częstochowa a Betard Spartą Wrocław (46:31). Spotkanie rozgrywane było w trudnych warunkach po opadach deszczu. Mimo to tor został dopuszczony do jazdy, co już samo w sobie wzbudziło wątpliwości. Kulminacja napięcia nastąpiła w 14. biegu — gdy Philip Hellström-Bängs wjechał w Macieja Janowskiego, doprowadzając do groźnego wypadku.

Zawodnik Betard Sparty, wściekły i poturbowany, wdaje się w ostrą wymianę zdań z Tomaszem Walczakiem, który — jak wynika z relacji — podszedł do niego tuż po wypadku. Janowski, używając niecenzuralnych słów, rzuca w stronę komisarza rękawiczką.(zakrętką od opakowania do lodu) Chwilę później zostaje ukarany czerwoną kartką, a zawody zakończone.

Dla kibiców wrocławskiego klubu nie ma wątpliwości — gesty z meczu koszykówki i późniejsze zachowanie wobec Janowskiego wskazują na wyraźną awersję Walczaka wobec klubów z Wrocławia. Czy więc osoba pełniąca funkcję oficjalną w PGE Ekstralidze powinna być tak emocjonalnie zaangażowana i tak jednoznacznie utożsamiana z jednym środowiskiem?

„Przypadek” czy schemat?

Prezes Ekstraligi Żużlowej, Wojciech Stępniewski, wziął w obronę komisarza, wskazując, że jego obecność w pobliżu kontuzjowanego Janowskiego była uzasadniona, a wszelkie zarzuty o brak profesjonalizmu — bezzasadne. Z dokumentów wynika, że mechanik zawodnika Sparty naruszył nietykalność osobistą Walczaka, a sam zawodnik dopuścił się nieakceptowalnego zachowania. Zdaniem sternika ligi, sytuacja została rozdmuchana nieproporcjonalnie. Czy i w tym przypadku wobec nagannych zachowań – jako człowieka np. podczas meczu koszykówki we Wrocławiu – można dać wiarę Tomaszowi Walczakowi , jako osobie funkcyjne? Czy nie prowokował swoim zachowaniem, słowami mechaników Sparty? Czy taka osoba może być osobą zaufania publicznego?

Jednak po publikacji wideo z meczu Śląska – Zastalu obraz tej „bezzstronności” pęka. Czy ktoś, kto na trybunach prowokuje kibiców przeciwnika i pokazuje im obsceniczne gesty, powinien mieć realny wpływ na przebieg zawodów z udziałem klubów z tego samego miasta? Czy zachowanie Walczaka to tylko niefortunny „przypadek”, czy może objaw głębszej niechęci do wrocławskich klubów?

Zachowanie, które rzuca cień na prawdziwych kibiców Zastalu, bezstronnego komisarza:

Stronniczy komisarz – problem dla całej ligi

Nie chodzi tu już tylko o emocje jednego wieczoru. Sprawa Walczaka dotyka fundamentalnego pytania o neutralność osób funkcyjnych w ligach zawodowych. Jeśli komisarz toru, czyli osoba mająca dbać o równe warunki dla wszystkich drużyn, okazuje się osobą o wyraźnie zarysowanych klubowych preferencjach, której trudno zapanować nad emocjami — zagrożone zostaje zaufanie do całego systemu.

Owszem, każdy ma prawo do kibicowania, ale z chwilą przyjęcia funkcji w strukturach rozgrywek — obowiązuje go zupełnie inna etyka. A jeśli dodatkowo pojawiają się sygnały, że ta bezstronność może być iluzoryczna, konieczne są działania naprawcze. Przejrzystość, jawność, sankcje, a może zmiana osoby? Liga, która mieni się mianem najlepszej żużlowej ligi świata, nie może pozwolić sobie na cienką granicę między pasją a nadużyciem.

Podsumowanie: Czas na reakcję

Sprawa Tomasza Walczaka wywołuje coraz szerszy rezonans — nie tylko wśród kibiców, ale i w środowisku dziennikarskim oraz żużlowym. Publikowane nagrania, świadectwa i zachowania powinny skłonić władze Ekstraligi do głębokiej refleksji nad tym, czy obecność tej osoby w roli komisarza toru nadal przystaje do standardów profesjonalnych rozgrywek.

Bo jeśli środkowy palec na trybunach to tylko „emocje”, a prowokacje wobec zawodników to „przypadek” — to czy ktokolwiek w tej lidze może czuć się traktowany uczciwie?


Źródło: Gazeta Wrocławska, materiały wideo przesłane przez czytelników, relacje meczowe PGE Ekstraligi i Orlen Basket Ligi