Freddie Williams był czołowym brytyjskim żużlowcem we wczesnej epoce powojennej, a w latach 1950 i 1953 został mistrzem świata – jako pierwszy brytyjski żużlowiec, który dwukrotnie zdobył to trofeum.

Urodzony w Margam Freddie był jednym z trzech braci, którzy pasję do motocykli odziedziczyli od ojca, hutnika. Zarówno Eric, jak i Ian jeździli z Freddiem po całym świecie, a Eric był zawodnikiem odnoszącego duże sukcesy zespołu Wembley Lions. Freddie uczęszczał do szkoły średniej w Port Talbot pod okiem Richarda Burtona i w 1947 r. został namówiony do startu w drużynie Lions, czołowej ekipie w kraju. Wcześniej odbył pięcioletni staż jako inżynier-monter w stoczni marynarki wojennej w Portsmouth . W tym samym czasie wstąpił do Straży Krajowej jako dyspozytor motocyklowy.

W drużynie Lions zarabiał 35 szylingów [1,75 funta] za start i 2 funty za punkt zdobyty za zwycięstwo lub miejsce. Jedynym problemem było to, że koszt części zamiennych został odliczony od jego tygodniowej wypłaty. Występował przed ogromną publicznością, a na Wembley zgromadziło się 93 000 widzów, którzy w sezonie 1950 dopingowali 24 letniego Walijczyka, który wystąpił w swoim pierwszym finale Indywidualnych Mistrzostw Świata. Tak ogromna publiczność miała powody do zadowolenia, gdyż debiutant Williams po raz pierwszy w swojej karierze został najlepszym zawodnikiem naszego globu.

Williams Pobił w swoim pierwszym wyścigu pobił rekord toru na Wembley, a w eliminacjach stracił tylko jeden punkt. Ostatecznie po raz pierwszy w historii zdobył tytuł mistrza świata i czek na 500 funtów. W rezultacie został zaproszony z powrotem do swojego rodzinnego miasta Port Talbot.

W następnym sezonie był najlepszym zawodnikiem drużyny Lions. W 1952 roku został wicemistrzem świata, a rok później po raz drugi koronowany na mistrza świata. W ciągu 10 sezonów spędzonych w drużynie Lions, w pięciu ze swoją drużyną zdobył tytuł mistrza ligi krajowej. Dwukrotnie też wywalczył narodowe trofeum żużlowe w latach 1948 i 1954.

Od 50 000 do 60 000 fanów gromadziło się wówczas na starym stadionie Wembley trzy lub cztery razy w tygodniu, aby oglądać zawody żużlowe. W miesiącach zimowych Williams jeździł po Australii, Nowej Zelandii i Republice Południowej Afryki.

W 1956 roku, wkrótce po swoich 30. urodzinach, zdecydował się zakończyć karierę. Jednak wrócił do sportu w 1970 roku, kiedy Wembley ponownie otwarto dla ligowych wyścigów i objął stanowisko menadżera Lions.

Ożenił się z byłą brytyjską mistrzynią w łyżwiarstwie figurowym na lodzie a także Olimpijką Pati (Patricią) Devries w 1953 roku, a ich trójka dzieci wyróżniała się w sporcie. Ich syn, David, został zawodowym golfistą, córka Jayne była wielokrotnie mistrzynią Pokazu Koni Roku, a druga córka, Sarah, odnosiła sukcesy w zawodach WKKW.

Freddie Williams (żużlowiec) urodził się w Port Talbot 12 marca 1926 r. Zmarł w wieku 87 lat w Swindon w dniu 20 stycznia 2013 roku.

Osiągnięcia Walijczyka Freddie Williamsa:
– złoty medalista Indywidualnych Mistrzostw Świata (1950, 1953) oraz srebrny (1952),

– medalista Drużynowych Mistrzostw Wielkiej Brytanii (1947 – 1 m., 1949 – 1 m., 1950 – 1 m., 1951 – 1 m., 1952 – 1 m., 1953 – 1 m., 1954 – 2 m., 1955 – 3 m.)

W lidze brytyjskiej reprezentował klub z Wembley.