Zdzisław Smoczyk urodził się 25 grudnia 1929 roku w Kościanie. Podobnie jak jego o rok starszy legendarny brat Alfred kochał motocykle. Alfred swoją żużlową karierę rozpoczął w 1948 roku w wieku 20 lat. Zdzisław na żużlu zaczął jeździć w 1950 roku oczywiście w barwach Unii Leszno. W 1951 roku został powołany do wojska i występował w CWKS Warszawa. Po przeniesieniu sekcji żużlowej do Wrocławia w 1952 walczył dla CWKS-u ze stolicy dolnego Śląska. Od 1953 roku ponownie broni barw Unii Leszno aż do zakończenia swojej kariery żużlowej w wieku zaledwie 26 lat w 1955 roku.
W swoim dorobku ma trzy tytuły Drużynowego Mistrza Polski wywalczone w latach 1950, 1953 oraz 1954 z Unią Leszno. Posiada także srebrny medal tej rywalizacji w 1952 roku. Wówczas był zawodnikiem CWKS-u Wrocław. Był też uczestnikiem finału Indywidualnych Mistrzostw Polski, który w 1950 roku odbył się na torze w Krakowie. Wówczas zdobył 6 punktów i zajął 13 miejsce. Zwyciężył jego kolega klubowy Józef Olejniczak. W tamtym finale IMP zawodnicy rywalizowali o tytuł I i II wicemistrza Polski, ponieważ władze PZM pośmiertnie przyznały tytuł mistrza Polski Alfredowi Smoczykowi w uznaniu swej wysokiej klasy jeździeckiej. W 1984 roku władze PZM podjęły decyzję o przywróceniu tytułu mistrza Polski za rok 1950 Józefowi Olejniczakowi, a Alfredowi Smoczykowi przyznano tytuł honorowego mistrza Polski
Zdzisław Smoczyk do późnej starości z detalami opowiadał o historycznych, powojennych rozgrywkach żużlowych w latach 50-ych XX w. Wspominał także o swoim legendarnym bracie Alfredzie. W swoim rodzinnym albumie miał też sporo zdjęć z tamtego okresu.
Zdzisław Smoczyk zmarł w Lesznie po ciężkiej i długiej chorobie w wieku 80 lat, 28 kwietnia 2010 roku.
Zdjęcie: fb Wielki Alfred z małego Leszna – z nr 6 Zdzisław Smoczyk, z nr 1 Alfred Smoczyk
