Sparta Wrocław ma bogatą historię. Żużel na zniszczonej wojną ziemi odzyskanej pojawił się niemal tuż po zakończeniu działań wojennych. Za oficjalną datę powstania tego sportu we Wrocławiu przyjmuje się 1950 rok. Wówczas w stolicy Dolnego Śląska było kilka drużyn żużlowych. Zawodnicy startowali w DMP maszyn przystosowanych, będącą faktycznie trzecim poziomem zmagań żużlowych w Polsce. W DLO (Dolnośląska Liga Okręgowa) występowały dwie drużyny Związkowca Wrocław, AZS-u Wrocław, Związkowca Wałbrzych, Związkowca Legnica, oraz Włókniarza Żagań. W stolicy Dolnego Śląska sekcję żużlową miał także (niestety nie istniejący już dziś klub) Stal – Pafawag.
I to właśnie Związkowiec był protoplastą dzisiejszej Sparty. W 1951 roku utworzono Ligę Centralnych Sekcji Żużlowych. W dziesięciozespołowej lidze znalazła się Spójnia Wrocław. W pierwszym sezonie w rozgrywkach DMP Spójnię reprezentowali: Jerzy Sałabun, Stefan Schutzer, Mieczysław Kosierb, Frnciszek Hudała, Henryk Płocicki, Edward Kupczyński, Mieczysław Połukard, Tadeusz Teodorowicz, Czesław Kapała,Franciszek Kaczocha i Władysław Zieliński. W roku inauguracyjnych zmagań żużlowych na dziewięć rozegranych meczów, Wrocławianie wygrali tylko jeden pokonując w 6 rundzie DMP rozegranej 19 sierpnia 1951 na torze Stadionu Olimpijskiego, zespół CWKS Warszawa 28-26. Komplet 9 punktów (w trzech startach) zdobył zmarły w tym roku Edward Kupczyński.
Pierwsza siedziba klubu znajdowała się we Wrocławiu przy ulicy Orzeszkowej w garażu jednego ze współtwórców wrocławskiego speedwaya Janusza Ratajczyka. Dopiero po jakimś czasie przeniesiono siedzibę klubu na ulicę Mickiewicza 91 na Sępolnie, niedaleko Stadionu Olimpijskiego.
Kolejne sezony były już tylko lepsze. W 1952 roku Spójnia zajmuje 3 miejsce w DMP. Jako ciekawostkę należy podać fakt, iż CWKS Wrocław zdobył wówczas srebrny medal DMP. Jest to jak na razie jedyny przypadek w historii polskiego żużla, by dwie drużyny z jednego miasta zajęły dwa medalowe miejsca w DMP.
Późniejsze lata lata 50-e XX wieku to walka Wrocławian o złoto w DMP. Jednak ostatecznie żużlowcy ze stolicy Dolnego Śląska zdobywają cztery srebrne medale DMP (1954, 1956-1958) oraz trzy brązowe (1952, 1953, 1955). Do pełnego szczęścia Wrocławianom zabrakło złota DMP. A na medal z najcenniejszego kruszcu przyszło czekać w stolicy Dolnego Śląska aż do pierwszej połowy lat 90-ych XX wieku. Wówczas to (tak jak i teraz) prezesem ówczesnej Sparty-Polsat był Andrzej Rusko.
Dorobek medalowy w DMP Sparty Wrocław:
5 złotych (1993-1995, 2006, 2021)
12 srebrnych (1954, 1956, 1957, 1958, 1999, 2001, 2004, 2015, 2017, 2019, 2023, 2024)
11 brązowych (1952, 1953, 1955, 1963, 1967, 1968, 2002, 2007, 2018, 2020, 2025)
W tabeli wszechczasów medalistów Drużynowych Mistrzostw Polski, Wrocławianie zajmują 6 miejsce, za Unią Leszno (18-8-7), ROW-em Rybnik (12-6-5), Stalą Gorzów (9-15-6), Polonią Bydgoszcz (7-7-11) oraz Falubazem Zielona Góra (7-2-5).
Jednak znacznie wcześniej niż złote medale drużynowe, Spartanie zdobywali indywidualne mistrzostwo Polski.
14 października 1951 roku na Stadionie Olimpijskim odbył się 7 finał indywidualnych mistrzostw Polski. Sumą lepszych uzyskanych czasów (pomysł „ad hoc” później znanego działacza żużlowego Władysława Pietrzaka, który wówczas był przewodniczącym sekcji żużlowej Ogniwa Bytom, a tam startował Szwendrowski) najlepszy okazał się Włodzimierz Szwendrowski z Ogniwa Bytom. Debiutujący w IMP Edward Kupczyński zdobywa 3 punkty i zajmuje 13 miejsce. Co się odwlecze to nie uciecze. 17 sierpnia 1952 roku, 23 letni Edward Kupczyński odnosi największy sukces w swojej długoletniej karierze. Na torze Stadionu Olimpijskiego z 14 punktami zostaje indywidualnym mistrzem Polski. Janusz Suchecki z CWKS Wrocław był wówczas trzeci. Mieczysław Kosierb ze Spójni jest 7, a Jan Krakowiak z CWKS zajął 10 miejsce.
Był to początek medalowej passy Kupczyńskiego. Do czasów Macieja Janowskiego był najbardziej utytułowanym zawodnikiem z Wrocławia jeśli chodzi o rywalizację w indywidualnych mistrzostwach Polski. Zdobył łącznie 5 medali IMP: 1 złoty (1952 na Stadionie Olimpijskim we Wrocławiu), dwa srebrne (cykl turniejów 1956, oraz w Rybniki w 1958 roku), oraz dwa brązowe (cykl turniejów w 1954 roku, oraz Rybnik 1957 r.).
Do tej pory złotymi medalistami indywidualnych mistrzostw Polski w barwach Sparty byli: Edward Kupczyński, Mieczysław Połukard, Konstanty Pociejkowicz, Tomasz Jędrzejak, Maciej Janowski (3 razy) oraz Szymon Woźniak.
Trudno w jednym artykule opisać wszystkie sukcesy, ale też i porażki klubu który wszedł w sędziwy wiek 75-latka. Dlatego też poniżej prezentujemy najważniejsze liczby dotyczące 75 –letniej historii Sparty.
Najwięcej sezonów we Wrocławskiej drużynie odjechał Adolf Słaboń – 19. Tuż za nim z 18 sezonami w barwach Sparty jest Konstanty Pociejkowicz.
Maciej Janowski znajduje się na 3 miejscu z dorobkiem 17 sezonów spędzonych w Sparcie Wrocław, choć na żużlu występuje już 19 lat (od 2007 roku). (2 sezony spędził w Unii Tarnów).
Magic w barwach Sparty rozegrał zdecydowanie najwięcej spotkań – 283 mecze i co ważne – wszystkie w ekstralidze żużlowej. Za Magiciem jest Adolf Słaboń, który 210 razy walczył o DMP dla Spartan. Trzeci jest Tai Woffinden który wystąpił w 202 meczach i jak to zaznacza – nie powiedział jeszcze ostatniego słowa w tej kwestii. Czwarty, Konstanty Pociejkowicz zanotował równo 200 występów. Piąty jest nieodżałowanej pamięci Tomasz Jędrzejak, który w barwach Sparty wystąpił w 195 meczach ligowych.
Janowski też odjechał najwięcej biegów w spotkaniach ligowych – bo 1.387, w których zdobył 2.450 punktów i 241 bonusów, co daje mu średnią 1,940 pkt/bieg. Drugi Tai Woffinden pod taśmą startową stawał 1.039 razy i w tym czasie zdobyłi 2.225 punktów z bonusami (2.060 pkt i 165 bonusów), co daje mu średnią 2,141 pkt/bieg. Trzeci jest Tomasz Jędrzejak który w barwach Sparty odjechał 919 biegów i zdobył wraz z bonusami 1.474 pkt, co daje m średnią 1,604 pkt/bieg.
Czwarty w tym zestawieniu Piotr Bruzda wystąpił w 824 biegach, w których wywalczył wraz z bonusami 1.458,5 pkt. Dzięki temu jego średnia z całej kariery wynosi 1,770 pkt/bieg. Piąty Konstanty Pociejkowicz odjechał 821 biegów i wywalczył z bonusami 1.628 punktów, co daje mu średnią 1,983 pkt/bieg. Kolejne miejsca w tym zestawieniu zajmują Dariusz Śledź (794 biegi), Jerzy Trzezkowski (662 biegi), Piotr Baron (600 biegów), Henryk Piekarski (577 biegów), Ryszard Jany (570) i Robert Słaboń (524)
Jeśli chodzi o zestawienie wg średnich biegowych to sytuacja przedstawia się następująco:
Zdecydowanym liderem jest Tommy Knudsem, który osiągnął w czasie występów w Sprcie Wrocław średnią 2,534 pkt/bieg. Tuz za nim jest Jason Crump – 2,402 pkt/bieg. Na najniższym stopniu podium plasuje się Edward Kupczyński z wysoka średnią wynoszącą 2,369 pkt/bieg.
Artiom Łaguta jest czwarty – 2,329 pkt/bieg. Kolejne miejsca zajmują Greg Hancock – 2,239 pkt/bieg, Hans Andersen 2,224 pkt/bieg, Robert Słaboń – 2,146 pkt/bieg, Tai Woffinden 2,141 pkt/bieg i Jerzy Trzeszkowski – 2,119 pkt/bieg. Pierwszą dziesiątkę zamyka Jarosław Hampel, który w barwach Sparty uzyskał średnią 2,098 pkt/bieg.
Należy zwrócić uwagę na fakt, iż jedynym wychowankiem Sparty, który wywalczył medal indywidualnych mistrzostw świata jest Maciej Janowski. Magic w 2022 roku w cyklu SGP zajął trzecie miejsce i po latach dążenia do wywalczenia miejsca na podium IMŚ, w końcu zdobył upragniony medal indywidualnych mistrzostw świata.
Wiadomo, iż mistrzami świata w barwach Sparty byli zagraniczni żużlowcy. Pierwszym z nich był Jason Crump. Złoto zdobywał w 2006 jak i w 2009 roku.
Kolejnym żużlowcem był Tai Woffinden, który w barwach Sparty mistrzem świata był trzy razy: w 2013,2015 oraz w 2018 roku.
Ostatnim obcokrajowcem, który zdobył złoto IMŚ reprezentując klub z Wrocławia był Artiom Łaguta. Dokonał tego w 2021 roku.
W seniorskiej rywalizacji w IMŚ zdobycze medalowe polskich zawodników Sparty są bardzo skromne. Za to w zmaganiach o tytuł Indywidualnego Mistrza Świata Juniorów (obecnie SGP2) Spartanie mogą się poszczycić ogromnymi sukcesami.
Pierwszym Polakiem w historii speedwaya, który zdobył złoto IMŚJ był, reprezentujący wówczas Spartę, Piotr Protasiewicz. Dokonał tego w niemieckim Olching w 1996 roku.
Kolejni złoci medaliści IMŚJ reprezentujący wrocławski klub:
2003 Kumla – Jarosław Hampel
2004 Wrocław – Robert Miśkowiak
2011 (4 rundy) – Maciej Janowski
2017 (3 rundy) – Maksym Drabik
2019 (3 rundy) – Maksym Drabik
Już w zmaganiach SGP2 (3 rundy) w 2023 roku brązowy medal wywalczył Bartłomiej Kowalski.
Pozostali zdobywcy medali IMŚJ ze Sparty:
2010 i 2012 – srebro Maciej Janowski
2018 – srebro Maksym Drabik
W Indywidualnych Mistrzostwach Polski 13 zawodników reprezentujących Spartę zdobywało medale w tej rywalizacji. Pierwszym z nich i przez lata posiadający najwięcej krążków z IMP (o czym pisaliśmy wyżej), był Edward Kupczyński. W 1952 roku zdobył swój pierwszy medal indywidualnych mistrzostw Polski – i od razu złoty.
Wrocławski klub ma w swoich szeregach tylko sześciu indywidualnych mistrzów Polski. Poniżej zestawienie medalistów IMP reprezentujących Spartę:
| Lp. | Zawodnik | Lata | Złoto | Srebro | Brąz | Razem |
| 1. | Maciej Janowski | 2013–2024 | 3 | 3 | 2 | 8 |
| 2. | Edward Kupczyński | 1952–1958 | 1 | 2 | 2 | 5 |
| 3. | Tomasz Jędrzejak | 2003–2012 | 1 | – | 1 | 2 |
| 4. | Szymon Woźniak | 2017–2020 | 1 | – | 1 | |
| 5. | Mieczysław Połukard | 1954 | 1 | – | – | 1 |
| 6. | Konstanty Pociejkowicz | 1960 | 1 | – | – | 1 |
| 7. | Robert Sawina | 1992–2001 | – | 1 | 1 | |
| 8. | Jarosław Hampel | 2000–2011 | 1 | – | 1 | |
| 9. | Jacek Krzyżaniak | 1994–2002 | 3 | 3 | ||
| 10. | Robert Słaboń | 1978–1979 | – | – | 2 | 2 |
| 11. | Sebastian Ułamek | 2001–2006 | – | – | 1 | 2 |
| 12. | Jerzy Trzeszkowski | 1969 | – | – | 1 | 1 |
| 13. | Piotr Bruzda | 1974 | – | – | 1 | 1 |
| RAZEM | 8 | 7 | 13 | 29 |
W klasyfikacji medalowej wszechczasów IMP Spartanie z dorobkiem 8 złotych, 7 srebrnych i 13 brązowych medali zajmują 4 miejsce – za Unią Leszno (13-9-9), Stalą Gorzów (10-12-12), oraz ROW-em Rybnik (8-10-5).
W rywalizacji o tytuł Młodzieżowego Indywidualnego Mistrza Polski wrocławianie także mają sporo sukcesów.
Pierwszy medal tych zmagań zdobył w 1995 roku na torze w Rzeszowie Piotr Protasiewicz. PePe zajął wówczas drugie miejsce MIMP.
Medaliści MIMP ze Sparty:
2001 Częstochowa – Krzysztof Słaboń – srebro
2002 Leszno – Artur Bogińczuk – złoto
2008 Rybnik – Maciej Janowski – złoto
2010 Toruń – Maciej Janowski – złoto
2018 Częstochowa – Maksym Drabik – brąz
2023 Lublin – Bartłomiej Kowalski – złoto
2024 Krosno – Jakub Krawczyk – złoto
W klasyfikacji wszechczasów MIMP Wrocławianie zajmują szóste miejsce, za Unią Leszno, Polonią Bydgoszcz, Stalą Gorzów, Falubazem Zielona Góra oraz Apatorem Toruń
W Mistrzostwach Polski Par Klubowych Spartanie zdobywali medale niemal od początku istnienia tej rywalizacji w Polsce. W latach 70-ych XX wieku eksportowa para Sparty Robert Słaboń-Ryszard Jany zdobyła dwa srebrne medale (1975 Leszno, 1976 Gdańsk) i brązowy medal (1978 Chorzów).
Kolejne medale Spartan:
1995 Częstochowa – srebro (Dariusz Śledź, Piotr Protasiewicz, Piotr Baron)
1999 Leszno – brąz (Adam Łabędzki, Jacek Krzyżaniak, Dariusz Śledź)
2001 Piła – złoto (Jacek Krzyżaniak, Robert Sawina, Sebastian Ułamek)
2007 Częstochowa – srebro (Tomasz Gapiński, Tomasz Jędrzejak, Krzysztof Słaboń)
2011 Zielona Góra – złoto (Piotr Świderski, Tomasz Jędrzejak, Maciej Janowski)
2013 Gorzów Wlkp – brąz (Tomasz Jędrzejak, Zbigniew Suchecki, Patryk Dolny)
2016 Rawicz – złoto (Szymon Woźniak, Tomasz Jędrzejak)
2018 Ostrów Wlkp – złoto (Maciej Janowski, Maksym Drabik, Damian Dróźdź)
2020 Gdańsk – brąz (Maciej Janowski, Gleb Czugunow)
2024 Poznań – brąz (Artiom Łaguta, Daniel Bewley, Maciej Janowski)
W tabeli wszechczasów MPPK Sparta z dorobkiem 13 medali (4 złote, 4 srebrne i 5 brązowych) zajmuje szóste miejsce.
Młodzieżowe Mistrzostwa Polski Par Klubowych to jedyne rozgrywki, w których Sparta Wrocław dotychczas nie wywalczyła złotego medalu.
W rozgrywanych od 1980 roku MMPPK pierwszy medal wrocławianie zdobyli w 1998 roku w Pile. Brązowy krążek wywalczyli Mariusz Węgrzyk, Rafał Haj i Bartosz Stanek.
2001 Rybnik – srebro (Andrzej Zieja, Krzystzof Słaboń, Artur Bogi nczuk)
2006 Tarnów – brąz (Filip Sitera, Nicolai Klindt)
2018 Gorzów Wlkp – brąz (Patryk Wojdyło, Przemysław Liszka)
Z czterema medalami na koncie (jedno srebro i trzy medale brązowe) Wrocławianie zajmują 19 miejsce w tabeli wszechczasów MMPPK.
Zdecydowanie lepiej wygląda dorobek Spartan w Młodzieżowych Drużynowych Mistrzostwach Polski. Z 6 medalami (2 złote, 1 srebrny i 3 brązowe) w tabeli wszechczasów MDMP zajmują 10 pozycję (na 25 sklasyfikowanych drużyn).
Medale Spartan:
1992 Bydgoszcz – brąz (Piotr Baron, Krzysztof Zieli nski, Dariusz Hełmecki, Waldemar Szuba, Mirosław Sakowski)
1993 Wrocław – brąz (Piotr Baron, Waldemar Szuba, Krzysztof Zieliński, Ryszard Jaski, Wiktor Iwański)
2013 Częstochowa – brąz (Patryk Dolny, Mike Trzensiok, Patryk Malitowski, Łukasz Bojarski)
2015 Opole – złoto (Maksym Drabik, Damian Dróżdż, Adrian Gała)
2017 Toruń – srebro (Damian Dróżdż, Lars Skupień, Oskar Bober, Przemysław Liszka)
2024 Ostrów Wlkp – złoto (Jakub Krawczyk, Nikodem Mikołajczyk, Marcel Kowolik, Kacper Andrzejewski, Filip Seniuk)
Zdajemy sobie sprawę, iż trudno w kilku zdaniach opisać 75 letnią historię klubu. Jako podsumowanie prezentujemy listę żużlowców szczególnie zasłużonych dla wrocławskiej Sparty.
Najwybitniejsi zawodnicy w 75-letniej historii Sparty – wg liczy rozegranych meczów ligowych:
| Zawodnik | Mecze | Biegi | Punkty | Bonusy | Śr. biegowa |
| Maciej Janowski | 283 | 1387 | 2450 | 241 | 1.940 |
| Adolf Słaboń | 210 | 806 | 1300 | 42 | 1.665 |
| Tai Woffinden | 202 | 1039 | 2060 | 165 | 2.141 |
| Konstanty Pociejkowicz | 200 | 821 | 1602 | 26 | 1.983 |
| Tomasz Jędrzejak | 195 | 919 | 1335 | 139 | 1.604 |
| Piotr Bruzda | 194 | 824 | 1368.5 | 90 | 1.770 |
| Dariusz Śledź | 162 | 794 | 1422 | 122 | 1.945 |
| Jerzy Trzeszkowski | 157 | 662 | 1346 | 57 | 2.119 |
| Piotr Baron | 133 | 600 | 965 | 159 | 1.873 |
| Ryszard Jany | 133 | 570 | 898 | 70 | 1.698 |
| Henryk Piekarski | 131 | 577 | 994 | 63 | 1.832 |
| Zbigniew Lech | 127 | 488 | 654.5 | 107 | 1.560 |
| Robert Słaboń | 113 | 524 | 1071.5 | 53 | 2.146 |
| Greg Hancock | 106 | 524 | 1081 | 92 | 2.239 |
| Bolesław Gorczyca | 102 | 434 | 670 | 83 | 1.735 |
| Daniel Bewley | 99 | 492 | 841 | 97 | 1.907 |
| Jason Crump | 95 | 502 | 1155 | 51 | 2.402 |
| Bohdan Jaroszewicz | 95 | 374 | 618 | 33 | 1.741 |
| Maksym Drabik | 88 | 408 | 721 | 62 | 1.919 |
| Mariusz Węgrzyk | 87 | 369 | 567 | 68 | 1.721 |
| Edward Kupczyński | 86 | 314 | 744 | 0 | 2.369 |
| Henryk Jasek | 86 | 421 | 808 | 26 | 1.981 |
| Grzegorz Malinowski | 82 | 379 | 642 | 47 | 1.818 |
| Wojciech Załuski | 82 | 385 | 621 | 61 | 1.771 |
| Jacek Krzyżaniak | 81 | 404 | 710 | 83 | 1.963 |
| Artem Laguta | 76 | 377 | 827 | 51 | 2.329 |
| Tommy Knudsen | 73 | 378 | 937 | 21 | 2.534 |
| Jarosław Hampel | 68 | 347 | 667 | 61 | 2.098 |
| Kenneth Bjerre | 67 | 337 | 570 | 49 | 1.837 |
| Hans N. Andersen | 53 | 272 | 563 | 42 | 2.224 |
Oni reprezentowali barwy Sparty Wrocław i zdobywali medale DMP:
W latach 50-ych XX wieku trzon drużyny ligowej Sparty, Spójni, Ślęzy, Związkowca stanowili min: Edward Kupczyński, Adolf Słaboń, Tadeusz Teodorowicz, Jerzy Sałabun, Mieczysław Kosierb, Albin Tomczyszyn a także Jerzy Błoch, Alojzy Frach, Mieczysław Połukard, Rudolf Filip, Andrzej Domiszewski, Henryk Kałuża, Konstanty Pociejkowicz, czy też Stanisław Skowron.
W trakcie dziesięciu sezonów wrocławski klub startował pod czterema szyldami. W 1950 roku był to Związkowiec, następnie w latach 1951 – 1954 Spójnia. W roku 1955 po raz pierwszy pojawiła się najbardziej rozpowszechniona, najbardziej tradycyjna oraz najmocniej utrwalona w kibicowskich kręgach nazwa Sparta, pod którą klub startował jednak tylko jeden sezon. W 1956 roku do walki o medale stanęła Ślęza Wrocław. Rok później, w 1957 roku klub powrócił jednak do nazwy Sparta i pod takim szyldem nieprzerwanie występował aż do roku 1995.
Bilans medalowy wrocławskiej Sparty w DMP w latach 1950-1959: 4 srebra, 3 brązowe medale
W latach 60 ubiegłego stulecia w drużynie wrocławskiej występowali tacy zawodnicy jak: Henryk Kałuża, Bogumił Grudziński, Kazimierz Grudziński, Zbigniew Jezierski, Adolf Słaboń, Zygmunt Antos, Andrzej Domiszewski, Władysław Wawszczyk, Stanisław Nowak, Konstanty Pociejkowicza, Piotr Bruzda, Jerzy Błoch, Bohdan Jaroszewicz, Janb Michalak czy Waldemar Kaczmarski.
Wówczas największą gwiazdą Sparty Wrocław był Jerzy Trzeszkowski, który w ligowych pojedynkach był postrachem dla najlepszych, a także walczył z niezłym skutkiem na arenie międzynarodowej (np. dotarcie w 1968 roku do finału IMŚ i zajęcie w nim ostatecznie 14 lokaty z 3 zdobytymi punktami).
Bilans medalowy wrocławskiej Sparty w DMP w latach 1960-1969: 3 brązowe medale
W latach 70 barwy wrocławskiego klubu bronili tacy zawodnicy jak: Jerzy Trzeszkowski, Jan Michalak, Piotr Bruzda, Konstanty Pociejkowicz, Stanisław Nowak, Bogdan Jaroszewicz, Zygmunt Antos, Zygfryd Kostka, Jan Chudzikowski, Bolesław Gorczyca, Zygmunt Słowiński, Krzysztof Kałuża, Henryk Zieja, Ryszard Jany, Robert Słaboń, Henryk Jasek, Wojciech Kończyło, Marek Kałuża, Wojciech Augustynowicz, Eugeniusz Polański, Wojciech Kamiński, Krzysztof Zabawa, Andrzej Cichy, Mirosław Ćwikła, Jerzy Bębas czy Marek Kałuża.
W latach 80-ych XX wieku, kiedy to klub w początkowej fzie walczył o przetrwanie barw Sparty bronili: Henryk Jasek, Jerzy Bębas, Ryszard Jany, Piotr Bruzda, Krzysztof Zabawa, Henryk Zieja, Piotr Strugała, Roman Wielemborek, Henryk Fiedor, Robert Słaboń, Bogdan Jąder, Zbigniew Żuraw. Karierę na początku lat 80-ych zaczynał późniejszy wieloletni lider Sparty i ulubieniec publiczności Henryk Piekarski. W składzie Sparty występowali także: Krzysztof Kałuża, Karol Kułtucki, Wojciech Kończyło, Andrzej Tanaś, Arkadiusz Tanaś, Marek Podpora, Marek Bzdęga, Jacek Rykier, Arkadiusz Zielonko, Waldemar Korczyński, Sławomir Gonciarz, Grzegorz Malinowski, Andrzej Cichy, Marian Bębas, Marek Glinka, Waldemar Gaweł, Krzysztof Kwiatkowski, Waldemar Romanek, Mieczysław Drozd, Norbert Gala, Krzysztof Jankowski, Zbigniew Lech, Mariusz Krzywosz oraz Waldemar Szuba
W latach 90-ych XX wieku Spartę Wrocław reprezentowali: tacy zawodnicy jak: Vaclaw Milik, Krzysztof Zieliński, Zenon Zakrzewski, Dariusz Baliński, Leigh Adams, Henrik Gustafsson, Bartłomiej Bardecki, Piotr Protasiewicz, Jason Crump, Rafał Haj, Mariusz Węgrzyk, Andrzej Zieja, Mirosław Cierniak, Adam Łabędzki, Artur Bogińczuk, Jan Schinagl, Jan Holub, Dariusz Hełmecki, Zdenek Tesar, Grzegorz Malinowski, Henryk Piekarski, Jacek Rykier, Waldemar Szuba, Zbigniew Lech, Krzysztof Jankowski, Mariusz Krzywosz, Marek Glinka, Sławomir Gonciarz, Chris Louis, Kalvin Tatum, Tommy Knudsen, Piotr Baron, Dariusz Śledź, Wojciech Załuski, Krzysztof Zieliński, Jason Crump, Tomas Topinka, Chris Manchester, Eugeniusz Tudzież, Greg Hancock, Niklas Klingberg, John Cook, Niklas Karlsson, Jacek Krzyżaniak, oraz Andrzej Zieja.
Bilans medalowy wrocławskiej Sparty w DMP w latach 1990-1999: 3 złote medale i 1 srebro.
W pierwszych dziesięciu latach XXI wieku Spartę reprezentowali min: Brian Andersen, John Cook, Greg Hancock, Jacek Krzyżaniak, Jimmy Nilsen, Robert Sawina, Dariusz Śledź, Krzsztof Świder, Mariusz Węgrzyk, Piotr Winiarz, Andrzej Zieja, Artur Bogińczuk, Robert Dados, Scott Nicholls, Krzysztof Słaboń, Piotr Świderski, Sebastian Ułamek, Tomasz Jędrzejak, Ronnie Jamroży, Lee Richardsson, Krzysztof Cegielski, Sławomir Drabik, Jarosław Hampel, Hans Andersen, Tomasz Gapiński, Antonio Lindbaeck, Robert Miśkowiak, Kenneth Bjerre, Nicolai Klindt, Filip Sitera, Chris Holder, Maciej Janowski, Ben Baker, Daniel Jeleniewski, Leon Madsen, Dennis Andersson oraz Davey Watt,
Bilans medalowy wrocławskiej Sparty w DMP w latach 2000-2009: 1 złoty, 2 srebrne i 2 brązowe medale.
Wlatach 2010-2019 w barwach Sparty występowali min: Dennis Andersson, Jenneth Bjerre, Jason Crump, Maciej Janowski, Daniel Jeleniewski, Patryk Kociemba, Leon Madsen, Patryk Malitowski, Piotr Świderski, Tomasz Jędrzejak, Patryk Dolny, Nicolai Klindt, Sebastian Ułamek, Tai Woffinden, Troy Batchelor, Zbigniew Suchecki, Jurica Pavlic, Mike Trzensiok, Maksym Drabik, Damian Dróżdż, Adran Gała, Michael Jepsen Jensen, Vaclav Milik junior, Szymon Woźniak, Andrzej Lebiediew, Oskar Bober, Lars Skupień, Gleb Czugunow, Max Fricke, Przemysłąw Liszka, Patryk Wojdyło ora Jakub Jamróg.
Bilans medalowy wrocławskiej Sparty w DMP w latach 2010-2019: 3 srebrne i 1 brązowy medal.
Zawodnicy którzy występowali w barwach Sarty w latach 2020-2025 to min: Oliver Berntzon, Daniel Bewley, Gleb Czugunow, Michał Curzytek, Maksym Drabik, Max Fricke, Chris Holder, Maciej Janowski, Przemysław Liszka, Tai Woffinden, Artem Łaguta, Mateusz Panicz, Bartłomiej Kowalski, Kacper Andrzejewski, Jakub Jamróg, Piotr Pawlicki, Charles Wright, Mikkel Andersen, Wiliam Drejer, Francis Gusts, Marcel Kowolik, Jakub Krawczyk, Nikodem Mikołajczyk, Filip Seniuk, Krystian Gręda oraz Brady Kurtz
Bilans medalowy wrocławskiej Sparty w DMP w latach 2020-2025: 1 złoty, 2 srebrne i 2 brązowe medale.
Zdjęcia: Maciej Trubisz, sparta.wroclaw.pl
