Jerzy Rembas urodził się 19 kwietnia 1956 w Bogdańcu. Jest wychowankiem Stali Gorzów Wielkopolski. W trakcie kariery zawodnik często określany pseudonimem George.

Licencję żużlową zdobył w 1971 roku. Przez całą, trwającą 18 lat, karierę (do 1989) reprezentował klub Stal Gorzów Wielkopolski, w barwach którego zdobył 13 medali Drużynowych Mistrzostw Polski: 6 złotych (1973, 1975, 1976, 1977, 1978, 1983), 5 srebrnych (1971, 1974, 1979, 1981, 1984) oraz 2 brązowe (1982, 1987). Był również ośmiokrotnym medalistą Mistrzostw Polski Par Klubowych: czterokrotnie złotym (1975, 1976, 1977, 1981), dwukrotnie srebrnym (1980, 1984) oraz dwukrotnie brązowym (1982, 1983).

Jeden z najlepszych polskich zawodników przełomu lat 70. i 80. Upamiętniony tablicą w Alei Sław Stali Gorzów (2015). Aleja Sław to miejsce na koronie » Stadionu Żużlowego im. Edwarda Jancarza, gdzie od 2014 roku odsłaniane są pamiątkowe tablice poświęcone zawodnikom, którzy zdobywali dla klubu medale mistrzostw Polski i wywarli największy wpływ na jego historię. Pierwsza na świecie Aleja poświęcona gwiazdom sportu żużlowego.

Aleja usytuowana jest w chodniku ciągu komunikacyjnego na prostej przeciwległej do startu. Na tablicy odlanej w brązie, obok nazwiska żużlowca, jego podpisu i odciśniętej dłoni, wygrawerowane są jego najważniejsze osiągnięcia.

Jerzy Rembas ponadto w 2017 roku został uhonorowany tytułem Wybitny Reprezentant Stali Gorzów.

Czterokrotny medalista drużynowych mistrzostw świata, dwukrotny indywidualny wicemistrz Polski. Zdobył sześć złotych medali w drużynowych mistrzostwach Polski. W 1978 roku bronił barw angielskiej drużyny Leicester Lions, a w 1981 roku Wimblendon Dons Londyn. W 1978 roku wygrał plebiscyt sportowy „Gazety Lubuskiej” na najlepszego sportowca regionu. W 1989 roku zakończył karierę. W lutym 2015 roku w Alei Sław Stali Gorzów odsłonił odlaną z brązu pamiątkową tablicę z odciskiem własnej dłoni. Odznaczony m.in. Srebrnym Krzyżem Zasługi (2019). Średnia biegopunktowa Jerzego Rembasa w okresie startów w Stali Gorzów: 0,78 (1972), 1,31 (1973), 1,73 (1974), 2,47 (1975), 2,27 (1976), 2,63 (1977), 2,42 (1978), 2,37 (1979), 2,49 (1980), 2,512 (1981), 2,316 (1982), 2,663 (1983), 2,396 (1984), 2,303 (1985), 2,279 (1986), 1,792 (1987), 1,360 (1988) i 1,500 (1989).

Mówi się, że Pan Jerzy „odczarował” legendarny tor na stadionie Wembley. Aż 24 razy rozegrano tam finał indywidualnych mistrzostw świata. Londyński obiekt był przekleństwem dla polskich zawodników, bo żadnemu z Biało-Czerwonych nie udało się stanąć tam na podium. I to właśnie Jerzy Rembas spośród polskich żużlowców, osiągnął na Wembley najlepszy wynik.
Gorzowianin 2 września 1978 roku miał być jedynie rezerwowym w światowym finale, ale na starcie nie stanął Niemiec Hans Wassemann. Jerzy Rembas zawody rozpoczął od „trójki”, później było: 1,3,1,3, w sumie 11 punktów. Zdobycz ta dawała możliwość udziału w wyścigu dodatkowym o brązowy medal, tyle samo punktów mieli na koncie Amerykanin Scott Autrey i Brytyjczyk Dave Jessup. W takiej kolejności zawodnicy wjechali na metę barażu, gorzowianin był trzeci i ostatecznie został sklasyfikowany na piątym miejscu w finale. Ani wcześnie, ani później na Wembley żaden Polak nie mógł pochwalić się takim osiągnięciem.
– W tym wyścigu nikt by nic Jurkowi nie zrobił, gdyby on nie wyjechał na zewnętrzną. Na Wembley robił się pas przy krawężniku. Taki na metr, dwa. Tam była przyczepność. Kto z niego nie wyjechał, tracił pozycję i przegrywał – wspominał Bogusław Nowak, przyjaciel Jerzego Rembasa z gorzowskiej Stali.
– Przy odrobinie szczęścia powinienem zająć tam trzecie miejsce – mówił Jerzy Rembas. Napisano w Gazecie Lubuskiej o wyczynie Jerzego Rembasa na Wembley.

Karierę Jerzego Rembasa opisał » Robert Borowy w książce pt. Asy żużlowych torów. Jerzy Rembas (2021).

W 1991 roku licencję żużlową zdał jego syn Piotr Rembas, który startował w Stali Gorzów Wlkp. do 1995 roku, a później m.in. w Polonii Piła.

Zdjęcie: fb Stali Gorzów Wlkp.